Αναγνώστες
TRANSLATE
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010
24γράμματα.
O Φωτογράφος Aνδρέας Eμπειρίκος
Προστέθηκε από 24grammata
γράφει ο Δημήτρης Καλοκύρης
Tο 1960, στο ποίημα του Aνδρέα Eμπειρίκου «O Φωτοφράκτης», από τη συλλογή Oκτάνα, εμφανίζεται ένας φακός με απίστευτον φωτοφράκτη που αρπάζει την πιο γρήγορη στιγμή και «την απλώνει στην επιφάνεια μιας πλάκας λείας, ευαισθησίας εξαισίας».
Στο βιβλίο του Aργώ ή Πλους αεροστάτου, περιγράφεται εξαντλητικά μία υπέροχη σκηνή όπου, μία ευαίσθητη «δεκαπενταέτις κόρη πελιδνοτάτη» εκλαμβάνει την διαδικασία μιας αναμνηστικής φωτογράφισης ως εκτέλεση και παθαίνει κρίση καταληψίας. Eντέλει τα πνεύματα ηρεμούν και «ο φωτογράφος επανέλαβε την χειρονομίαν του, επιτυχώς την φοράν αυτήν».
Εξάλλου, ένας «κομψώς ενδεδυμένος επιβάτης» του Mεγάλου Aνατολικού είναι ο διάσημος Παρισινός «εξ επαγγέλματος φωτογράφος, ο λάγνος Λουδοβίκος Nουμπάρ», ο οποίος στο 99ο (και προτελευταίο) κεφάλαιο τού μυθιστορήματος διαπράττει σημεία και τέρατα επί της διαβόητης πλέον, αλλά πάντοτε «απαλής ως μαγνόλια καί ως ηλιοτρόπιον» Kαναδής κορασίδος Φλώσσυ.
Είναι γνωστό πως ο Aνδρέας Eμπειρίκος φωτογράφιζε συστηματικά και αυτοφωτογραφιζόταν. «Tις φωτογραφίες ―έργο των χειρών του― τις έφερνε σε πέρας με τη δεξιοτεχνία και την επιμονή μανιακού», γράφει ο φίλος του Oδυσσέας Eλύτης. Ήταν ιδιαίτερα λεπτολόγος κατά την φωτογράφιση και ικανός να επιδιώκει για αρκετή ώρα το ιδανικό αποτέλεσμα. «O Eμπειρίκος, μανιώδης φωτογράφος, έχει απαθανατίσει τις αποβιβάσεις [των επιβατών από τα πλοία], που όταν ήταν καλοσύνη γίνονταν στην Πλακούρα [της ΄Aνδρου], σε μερικές καλλιτεχνικότατες φωτογραφίες», σημειώνει ένας άλλος φίλος του, ο Δ. I. Πολέμης.
Κατά καιρούς, ο Eμπειρίκος μεταχειρίστηκε μεγάλο αριθμό φωτογραφικών μηχανών: Contax II (μοντέλο του 1948), Contax III (του ’52), Leica M3 (του ’60), Nicon (του ’55), Kiev (του ’60), μία Robot, μία Contax D Zeiss Iena, μία Kodak Retina Reflex κ.ά. Σ’ αυτές να προστεθεί καί μία κινηματογραφική μηχανή λήψης Pathé.
Έχει τεράστιο ενδιαφέρον να αναφερθούμε στη μεγάλη έκθεση 210 ασπρόμαυρων φωτογραφιών του που διοργανώθηκε στην Aθήνα, στην Aίθουσα «Iλισσός», Aμερικής 13, από τις 22 Iανουαρίου ως τις 12 Φεβρουαρίου του 1955.
Στον οκτασέλιδο Kατάλογο της έκθεσης, όλες οι φωτογραφίες έχουν αύξοντα αριθμό, τίτλο, τόπο λήψης και τιμή πωλήσεως που κυμαίνεται από 70 σε 100 δρχ. Oρισμένες έχουν την ένδειξη «Δεν πωλείται». Δεν είναι γνωστό ποιές ακριβώς ήταν αυτές οι φωτογραφίες που εξέθεσε, ούτε γνωρίζουμε αν και πόσες από αυτές πουλήθηκαν. Aπό τις 210 φωτογραφίες που περιλαμβάνει ο Kατάλογος, οι 115 έχουν τραβηχτεί στην Eλλάδα (Aθήνα, νησιά), ενώ οι υπόλοιπες στο εξωτερικό. Θεματικά, κυριαρχούν τα τοπία και τα πορτραίτα αλλά δεν λείπουν και οι σκηνές της καθημερινής ζωής. Iδού μερικού ενδεικτικοί τίτλοι που δίνουν και έναν ορισμό των περιεχομένων τους. Aπό την Eλλάδα: Περιστερεών, Eπερχομένη θύελλα, Παραπόρτι, Πετεινός, Tσιγγάνες, Aγοράκια, Λευκός τοίχος, Eκκλησία με άλμπουρο, Kάμπος στη Σαντορίνη, Aνάβασις, Kαφενείον Aπειράνθου, Mεταφορά βαρελιού, Ποδήλατο, Mελτέμι, Διαφήμισις Kαραγκιοζοπαίκτου, Παπάδες, Γυναίκα με μαντήλι, Aποκαμωμένη ταξειδιώτισσα, Λάμπα και άνθη, Στάμνα και πουλί, Xέρια με σκιές, Σπίτι και γάτα, Δωμάτιο με μπαλλόνι, Mπαλλέτο Σισμάνη, Φωτογραφική μηχανή κ.λπ. Kαι από το έξωτερικό: Δάσος, Δενδροστοιχία, Σκωτική λίμνη, Bομβαρδισμένη συνοικία, Λαϊκή συνοικία στον Tάμεσι, Kούκλα σε παλαιοπωλείο, Nύκτα στο Παρίσι, Kοιμισμένος αλήτης, Γυμναστική, Mπαλλόνια και πλήθος, Παιδιά στην αμμουδιά, Kοιμωμένη στον ήλιο, Ξαπλωμένη, Tαυρομάχοι εξασκούμενοι, Άφιξις, Oμπρέλες, Iταλίδες στο Πόρτο Φίνο, Λουομένη και τέντες, Παιδιά στην αμμουδιά, Xέρια, Άλογα στη Mάγχη, Διασταύρωσις.
Tό πάθος του Eμπειρίκου για την φωτογραφία λίγο έλειψε κάποτε να τον εμπλέξει σε περιπέτειες: Tον Δεκέμβριο του 1962, ταξιδεύοντας στην ―τότε― Σοβιετική ΄Eνωση με τον Oδυσσέα Eλύτη, τον Γιώργο Θεοτοκά και τον γιατρό Σπηλιόπουλο από τη Θεσσαλονίκη, συλλαμβάνεται στην Oδησσό ως ύποπτος, επειδή φωτογράφιζε τα περίφημα σκαλιά του «Θωρηκτού Ποτέμκιν». H ρωσσομάθειά του αλλά, κυρίως, η ιδιότητα του επίσημου προσκεκλημένου του Eλληνοσοβιετικού Συνδέσμου, τον απάλλαξαν, μετά από λίγες ώρες γραφειοκρατικών διατυπώσεων, από την κατηγορία και τις ανακρίσεις. (Bλ. και το ποίημά του Eς-Eς-Eς-Eρ Pωσσία, «΄Aγρα»1995).
Όπως ο Λιούις Kάρολ, ο συγγραφέας της θρυλικής Aλίκης στη Xώρα των Θαυμάτων, που ήταν μανιώδης φωτογράφος μικρών κοριτσιών, και πολύ πριν τον David Hamilton, ο Aνδρέας Eμπειρίκος φωτογραφίζει επίσης μετά μανίας παιδίσκες. «Aπό τον Iούλιο του 1954, στην Πάρο», γράφει ο Eλύτης, «κει που προχωρούσαμε το καταμεσήμερο μες στα στενά, είδαμε να μας έρχεται απ’ αντίκρυ μ’ ελάχιστο ρούχο μια ξανθή παιδούλα θα ’λεγες μόλις βγαλμένη από τον Όμηρο, μια σωστή “Ίρις Aγγελέουσα”, που τσακίστηκες να την φωτογραφήσεις αλλά σου ξέφυγε. “Eίναι σαν την έμπνευση” μου είπες. “Δεν την προλαβαίνεις δυστυχώς πάντοτε”».
Mερικοί τίτλοι τέτοιων φωτογραφιών από τον κατάλογο της έκθεσης: Kοριτσάκι με όστρακο, Kοριτσάκι με γάτα, Kοριτσάκι με σκιά, Δεσποινίς Ξ.K., Δεσποινίς N.M., Δεσποινίς M.P., Kοριτσάκι στην plage, Kοριτσάκια στο Biarritz, Mικρές χαρτοπαίκτρες, Xοντρή και κοριτσάκι, Kοριτσάκι σε γέφυρα πλοίου, Kορίτσι σε παράθυρο, Kορίτσι με μπάλα κ.λπ. Kαι ορισμένα ονόματα: Aντριάνα και Eυδοκία, Eυδοκία και Aντριάνα, Mαριάνθη, Λιλή, Mαρία…
Nα μην ξεχνάμε: «μία φωτογραφία ζει, έχει ολόκληρη δική της δράσι, συνυφασμένη με την ζωή του θεατή, όπως ένα φλουρί, ένα κρύσταλλο, ή ένα γάντι», γράφει ο Eμπειρίκος.
Πηγή: www.embiricos2001.gr
Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 143
Δεν νοείται ''δεν ασχολούμε με την πολιτική'' !
Ασχολείται αυτή μαζί σου !
1983 !
16άχρονα και πιστέψαμε τον μίστερ Ζιβάγκο
για την μεγάλη αλλαγή !
Σύντροφε από δω-σύντροφε από κει !
Που να καταλάβουμε ,
πως ο καθένας ,
ήθελε να βολευτεί !
ΜΑΚΡΙΑ...................
1986 !
Άλλοι σύντροφοι εδώ !
Πήγαινες να μιλήσεις......
'σύντροφε σε παρακαλώ.....να τελειώσω !'
Δεν συμφωνούσες με την 'γραμμή' του ομιλητή......
'σύντροφε το κόμμα ,είναι όλη μας η ζωή' !
ΜΑΚΡΙΑ......................
1989 !
Πήγαμε στα στέκια των 'αναρχικών' !
Παιδιά βουλευτών-υπουργών-μεγαλογιατρών !
Τα έτρωγε η ανία και θέλαν λίγη φασαρία !
Υπήρχαν και οι αφελείς !
Ήταν οι μόνοι που ζήσαν ,
το μαρτύριο της φυλακής !
ΜΑΚΡΙΑ..........................................
Και τώρα φιλαράκι,
ποιά θα είναι η πολιτική μας πορεία ;
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ !
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ !!!!
Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 142
Άνθρωπε του μόχθου,
'που ξέρεις πώς βγαίνει το ψωμί !'..............
Εσύ................
Καλλιτέχνη της σιωπής,
μπροστάρη σε θέλει η κοινωνία,
να βγεις !.............
Εσύ....................
μάχιμε και έντιμε Πανεπιστημιακέ,
ύψωσε την πύρινη φωνή,
δίκαια ο λαός,
'ΗΓΕΤΗ',
να σε αποκαλεί !......
ΕΣΥ.....ΚΑΙ ΣΥ........ΚΑΙ ΣΥ........
ΚΙ ΕΜΕΙΣ.................
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΜΕ,
ΤΗΝ ΧΑΡΑΥΓΗ,
ΤΗΣ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ !!!!
Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010
Έχει νόημα η επέτειος του Πολυτεχνείου, σήμερα;
Το πολυτεχνείο είναι σύμβολο (ή πρέπει να γίνει σύμβολο). Σύμβολο σε Τι;
γράφει ο Γιώργος Δαμιανός
Υπήρχε λαϊκή αντίδραση κατά της Χούντας;
Δύσκολα θα πειστείτε, ιστορικά, για τη λαϊκή κινητοποίηση κατά της Χούντας. Μπορεί να ενοχλούνται ορισμένοι, αλλά η τυραννία παρέμεινε 7 χρόνια, ακριβώς, επειδή απουσίαζε η λαϊκή αντίδραση (τα 3/4 του πληθυσμού μπορεί να είχαν μία θεωρητική δυσαρέσκεια αλλά “σάπιζαν” μπροστά στον “Άγνωστο Πόλεμο”, στο γήπεδο και τα μπουζούκια ή στην υπαρξιακή πραγμάτωση μέσα από ένα παράνομο πανασήκωμα του αυθαιρέτου (όπως ακριβώς, σήμερα, “στενάζουμε” στην τηλεόραση). Να γιατί η χούντα των συνταγματαρχών κράτησε εφτά, ολόκληρα, χρόνια. Να γιατί πρέπει να γιορτάζουμε το Πολυτεχνείο. Για να δείξουμε τις επιπτώσεις της κοινωνικής αποβλάκωσης
Οι αγωνιστές είχαν συγκεκριμένο πολιτικό χρώμα;
Οι εξορισθέντες είχαν συγκεκριμένο χρώμα. Ήταν μέλη του ΚΚΕ (Τιμή και Δόξα στους ασυμβίβαστους ήρωες, άσχετα με τη μυωπική ηγεσία τους) αλλά και ενεργά μέλη της ευρύτερης Δημοκρατικής Παράταξης (Χαραλαμπόπουλος, Λιβάνης, Πεπονής κ.α.), που αργότερα θα στελεχώσουν το ΠΑΣΟΚ. Αυτοί, όμως, βρέθηκαν στην εξορία, γιατί εκεί κατέληγαν από το 1936 μέχρι το 1974. Η Χούντα των Συνταγματαρχών δεν έκανε τίποτα περισσότερο από τις νόμιμες και “Δημοκρατικές” προδικτατορικές κυβερνήσεις.
Ο Παναγούλης ήταν “κεντρώος” πολιτικά (βουλευτής της ένωσης Κέντρου) .
Ο Μουστακλής δεν ήταν ένας παθιασμένος φοιτητής, αλλά αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού (μάλλον Δεξιός)
Ο Γεωργάκης δεν ήταν πειθαρχημένο κομματικό στρατιωτάκι
Ο Καράγιωργας, ο Λεντάκης, ο Έλης και πολλοί άλλοι ήταν αγωνιστές στην πράξη. Ήταν παρόντες στα δύσκολα. Ανέβηκαν στο τρένο του Αγώνα ως απλοί επιβάτες και όχι ως εισπράκτορες, όπως πολλοί άλλοι. Όσοι διαφωνούν με το Πολυτεχνείο θεωρούν ότι αυτοί δεν πρέπει να τιμηθούν; Μήπως έχουν κανένα καλύτερο πρότυπο στη μεταπολεμική Ελλάδα για να δώσουν στα παιδιά τους και να τα ξεκουνήσουν από τον καναπέ;
Το υπόλοιπο (υποθετικά 85%) του Ελληνικού Λαού είναι αλήθεια ότι απείχε. Και μη θεωρήσει κανείς ότι, αφού δεν αντιδρούσε, άρα συμφωνούσε με το καθεστώς. Ήταν, απλώς, απαθείς, όπως απαθείς είμαστε και τώρα. Να γιατί χρειάζεται η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Το πολυτεχνείο είναι σύμβολο (ή πρέπει να γίνει σύμβολο). Σύμβολο σε Τι;
Δεν ξέρω αν η Χούντα ήταν δάκτυλος των Αμερικανών (λες και οι προηγούμενοι ή οι επόμενοι έφεραν ή φέρνουν την οποιαδήποτε αντίδραση στις Υπερδυνάμεις)
Δε με ενδιαφέρει πόσοι και που πέθαναν στο Πολυτεχνείο. Όχι γιατί δε νοιάζομαι, αλλά το θεωρώ αφελές να απαντήσει κάποιος αν είναι τόσοι ή λιγότεροι οι νεκροί του Πολυτεχνείου. Αν πέθαναν τη νύχτα της 17ης Νοέμβρη ή αργότερα. Θεωρώ, επίσης, αφελές να φουσκώσει κάποιος τους αριθμούς των θυμάτων για να παρουσιάσει πιο “τραγικά” τα γεγονότα. Η επέτειος του Πολυτεχνείου δεν είναι το μνημόσυνο μιας τραγικής νύχτας, αλλά η υπενθύμιση για μια διαρκή αναζήτηση των σύγχρονων αυταρχικών μορφών εξουσίας.
Και ενώ τότε οι στρατιωτικοί φόραγαν τη στολή τους και τους αναγνώριζες, σήμερα είναι δύσκολο να εντοπίσεις τι μορφή έχουν οι Δικτάτορες. Και μη θεωρείτε ότι οι σύγχρονες “δικτατορίες” είναι καλύτερες, επειδή δεν χρησιμοποιούν Βία. Η Βία της εξουσίας είναι απάντηση στις λαϊκές αντιδράσεις (που εκδηλώθηκαν ή που που πρόκειται να εκδηλωθούν). Όταν κανείς δεν αντιδρά δε χρειάζεται να είναι βίαιοι. Ο Παπαδόπουλος και η παρέα του φοβόταν τον πολίτη και γι αυτό τον βάραγαν. Σήμερα, αδιαφορούν, πλήρως, για την ύπαρξη του
Υπήρχε λαϊκή αντίδραση κατά της Χούντας;
Δύσκολα θα πειστείτε, ιστορικά, για τη λαϊκή κινητοποίηση κατά της Χούντας. Μπορεί να ενοχλούνται ορισμένοι, αλλά η τυραννία παρέμεινε 7 χρόνια, ακριβώς, επειδή απουσίαζε η λαϊκή αντίδραση (τα 3/4 του πληθυσμού μπορεί να είχαν μία θεωρητική δυσαρέσκεια αλλά “σάπιζαν” μπροστά στον “Άγνωστο Πόλεμο”, στο γήπεδο και τα μπουζούκια ή στην υπαρξιακή πραγμάτωση μέσα από ένα παράνομο πανασήκωμα του αυθαιρέτου (όπως ακριβώς, σήμερα, “στενάζουμε” στην τηλεόραση). Να γιατί η χούντα των συνταγματαρχών κράτησε εφτά, ολόκληρα, χρόνια. Να γιατί πρέπει να γιορτάζουμε το Πολυτεχνείο. Για να δείξουμε τις επιπτώσεις της κοινωνικής αποβλάκωσης
Οι αγωνιστές είχαν συγκεκριμένο πολιτικό χρώμα;
Οι εξορισθέντες είχαν συγκεκριμένο χρώμα. Ήταν μέλη του ΚΚΕ (Τιμή και Δόξα στους ασυμβίβαστους ήρωες, άσχετα με τη μυωπική ηγεσία τους) αλλά και ενεργά μέλη της ευρύτερης Δημοκρατικής Παράταξης (Χαραλαμπόπουλος, Λιβάνης, Πεπονής κ.α.), που αργότερα θα στελεχώσουν το ΠΑΣΟΚ. Αυτοί, όμως, βρέθηκαν στην εξορία, γιατί εκεί κατέληγαν από το 1936 μέχρι το 1974. Η Χούντα των Συνταγματαρχών δεν έκανε τίποτα περισσότερο από τις νόμιμες και “Δημοκρατικές” προδικτατορικές κυβερνήσεις.
Ο Παναγούλης ήταν “κεντρώος” πολιτικά (βουλευτής της ένωσης Κέντρου) .
Ο Μουστακλής δεν ήταν ένας παθιασμένος φοιτητής, αλλά αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού (μάλλον Δεξιός)
Ο Γεωργάκης δεν ήταν πειθαρχημένο κομματικό στρατιωτάκι
Ο Καράγιωργας, ο Λεντάκης, ο Έλης και πολλοί άλλοι ήταν αγωνιστές στην πράξη. Ήταν παρόντες στα δύσκολα. Ανέβηκαν στο τρένο του Αγώνα ως απλοί επιβάτες και όχι ως εισπράκτορες, όπως πολλοί άλλοι. Όσοι διαφωνούν με το Πολυτεχνείο θεωρούν ότι αυτοί δεν πρέπει να τιμηθούν; Μήπως έχουν κανένα καλύτερο πρότυπο στη μεταπολεμική Ελλάδα για να δώσουν στα παιδιά τους και να τα ξεκουνήσουν από τον καναπέ;
Το υπόλοιπο (υποθετικά 85%) του Ελληνικού Λαού είναι αλήθεια ότι απείχε. Και μη θεωρήσει κανείς ότι, αφού δεν αντιδρούσε, άρα συμφωνούσε με το καθεστώς. Ήταν, απλώς, απαθείς, όπως απαθείς είμαστε και τώρα. Να γιατί χρειάζεται η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Το πολυτεχνείο είναι σύμβολο (ή πρέπει να γίνει σύμβολο). Σύμβολο σε Τι;
Δεν ξέρω αν η Χούντα ήταν δάκτυλος των Αμερικανών (λες και οι προηγούμενοι ή οι επόμενοι έφεραν ή φέρνουν την οποιαδήποτε αντίδραση στις Υπερδυνάμεις)
Δε με ενδιαφέρει πόσοι και που πέθαναν στο Πολυτεχνείο. Όχι γιατί δε νοιάζομαι, αλλά το θεωρώ αφελές να απαντήσει κάποιος αν είναι τόσοι ή λιγότεροι οι νεκροί του Πολυτεχνείου. Αν πέθαναν τη νύχτα της 17ης Νοέμβρη ή αργότερα. Θεωρώ, επίσης, αφελές να φουσκώσει κάποιος τους αριθμούς των θυμάτων για να παρουσιάσει πιο “τραγικά” τα γεγονότα. Η επέτειος του Πολυτεχνείου δεν είναι το μνημόσυνο μιας τραγικής νύχτας, αλλά η υπενθύμιση για μια διαρκή αναζήτηση των σύγχρονων αυταρχικών μορφών εξουσίας.
Και ενώ τότε οι στρατιωτικοί φόραγαν τη στολή τους και τους αναγνώριζες, σήμερα είναι δύσκολο να εντοπίσεις τι μορφή έχουν οι Δικτάτορες. Και μη θεωρείτε ότι οι σύγχρονες “δικτατορίες” είναι καλύτερες, επειδή δεν χρησιμοποιούν Βία. Η Βία της εξουσίας είναι απάντηση στις λαϊκές αντιδράσεις (που εκδηλώθηκαν ή που που πρόκειται να εκδηλωθούν). Όταν κανείς δεν αντιδρά δε χρειάζεται να είναι βίαιοι. Ο Παπαδόπουλος και η παρέα του φοβόταν τον πολίτη και γι αυτό τον βάραγαν. Σήμερα, αδιαφορούν, πλήρως, για την ύπαρξη του
Για όλα αυτά, δε χρειάζεται να εντρυφήσει κανένας, αν δεν το επιθυμεί, σε αριστερίζουσες ιδεολογίες. Τις απαντήσεις θα τις βρει για άλλη μια φορά στην αρχαία ελληνική γραμματεία. Ας ξαναδιαβάσουν το “Όποιος καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα ή ασκήσει οποιαδήποτε αρχή μετά την κατάλυση της δημοκρατίας, να θεωρηθεί εχθρός των Αθηναίων και να φονευθεί ατιμωρητί, η δε περιουσία του να δημευθεί και το ένα δέκατο να περιέλθει στην θεά (Αθηνά). Αυτός που θα φονεύσει τον τύραννο ή τον συνεργό, καθώς και ο ηθικός αυτουργός, να είναι απαλλαγμένοι από το μίασμα (που επιφέρει η ανθρωποκτονία). Να ορκισθούν όλοι οι Αθηναίοι, κατά φυλές και κατά δήμους, επάνω από ακέραια θυσιάσματα, ότι θα φονεύσουν τον τύραννο ή τον συνεργό” Ψήφισμα του Δημοφάντους κατά των τυράννων,410/409 π,Χ. Ανδοκίδης, Περί Μυστηρίων (Ι), 96-98.
Όσοι αγωνιστές αναφέρονται στις σελίδες αυτού του αφιερώματος τιμήθηκαν ως όσιοι και ευαγείς, ανεξάρτητα από την ιδεολογία τους, επειδή εναντιώθηκαν στον Τύραννο.
Πως να το κάνουμε; Δε γίνεται να σου αρέσει, συγχρόνως, η αρχαία ελληνική σκέψη και η Τυραννία
Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 141
...............ΘΕΡΕΤΡΟ ΣΚΙΩΝ............
..................''Η ΕΛΛΑΣ''..................
είναι η αλήθεια-μην γελάς !!!!
Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι, τώρα 'Μακεδονομάχοι' !.
Ο Πανίκας θα σας διώξει,όλα πια τα άγχη !
Μοίρασε λέει,80.000 αναπτηράκια..........
για κάνετε λογαριασμό...................
ΑΦΑΝΤΑ ΤΑ ΕΥΡΟΥΛΑΚΙΑ !!!!
Μα κι εμείς οι Θεσσαλοί,
δεν είμαστε και τόσο σοβαροί !
Βγάλαμε περιφερειάρχη τον Αγοραστό !
Τον τόόόσο 'επιτυχημένο',
επί κυβέρνησης Καραμανλή,
υφυπουργό !
Μα την ελπίδα,θα προσδοκούμε πάντα !
Άντε βρε,
και............................
ΚΑΛΑ ΣΑΡΑΝΤΑ !!!!
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.............................
..................''Η ΕΛΛΑΣ''..................
είναι η αλήθεια-μην γελάς !!!!
Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι, τώρα 'Μακεδονομάχοι' !.
Ο Πανίκας θα σας διώξει,όλα πια τα άγχη !
Μοίρασε λέει,80.000 αναπτηράκια..........
για κάνετε λογαριασμό...................
ΑΦΑΝΤΑ ΤΑ ΕΥΡΟΥΛΑΚΙΑ !!!!
Μα κι εμείς οι Θεσσαλοί,
δεν είμαστε και τόσο σοβαροί !
Βγάλαμε περιφερειάρχη τον Αγοραστό !
Τον τόόόσο 'επιτυχημένο',
επί κυβέρνησης Καραμανλή,
υφυπουργό !
Μα την ελπίδα,θα προσδοκούμε πάντα !
Άντε βρε,
και............................
ΚΑΛΑ ΣΑΡΑΝΤΑ !!!!
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.............................
Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 140
ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ,
ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΚΑΙ ΦΥΓΑΝ,
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ !
ΕΔΩ ΟΜΩΣ......
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ !
ΤΑ ΜΠΑΖΟΥΚΑΣ........
ΘΑ ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΥΝ........
ΟΤΙ ΠΕΤΑ !!!!!!
ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΚΑΙ ΦΥΓΑΝ,
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ !
ΕΔΩ ΟΜΩΣ......
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ !
ΤΑ ΜΠΑΖΟΥΚΑΣ........
ΘΑ ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΥΝ........
ΟΤΙ ΠΕΤΑ !!!!!!
Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 139
ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΟ-ΕΙΝΑΙ ΘΛΙΒΕΡΟ......
μα πάνω απ'όλα ,είναι εξευτελιστικό ,για τους ίδιους,που στο πρώτο γύρο ,ήθελαν να το παίξουν 'επαναστάτες' και τώρα....γλύφουν,γλύφουν,γλύφουν............
Σε κάθε τοπική κοινωνία ,όλοι ,λίγο-πολύ,γνωριζόμαστε μεταξύ μας ! Να βλέπεις ανθρώπους, να εκλιπαρούν την κεντρική εξουσία για να τους συγχωρήσει ,για το 'μέγα αμάρτημα' ,που σε άλλον χώρο είχε εισχωρήσει .
''Μα εδώ παίζεται το πολιτικό μέλλον μου''
ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ;
ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ,ΠΩΣ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ;
ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΝ ,ΠΩΣ '' Η ΝΕΑ ΔΥΝΑΜΗ'', ΘΑ ΤΟΥΣ ΛΙΩΣΕΙ ; ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΥΠΑΣΑΙ ! ΜΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ,ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ,ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΝ ,ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΚΡΥΦΤΟΥΝ ;ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ,ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΞΙΑ!ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΖΗΛΕΨΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ,ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΗΡΙΑ !!!! 

''Είμαστε μια κυβέρνηση,
με πρόσωπο και λόγο καθαρό !''
είπε ο Γιωργάκης στον λαό !
''Πέρασε ένας χρόνος που κυβερνάμε
και από την πρώτη μέρα,
δεν σταματάμε να γελάμε !''
και συνεχίζει απτόητος......
''Γελάμε και δουλεύουμε σκληρά !
Ιδρώσαμε να σας κάνουμε,
υπάκουα σκυλιά !
χεχεχεχεχεχεχε..............''
Για τον Καλαματιανό,
τί να πω ;
Πιστεύει πως θα ξεγελάσει (πάλι) τον λαό !!!
Όλοι οι Άλλοι ;
ΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ !!!
Η ΕΥΘΥΝΗ τους φέρνει ζάλη !!!
Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 138
Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010
ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 137
ΑΝ,
ΕΓΩ,ΕΣΥ,ΑΥΤΟΣ,ΑΥΤΗ,......
ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΑΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ-ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΠΕΡΑ-ΔΕΝ.....'ΘΑ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ ,Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ;'
Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010
'MΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΙ ΟΧΤΡΟΙ '
| | κέντρο βοήθειας | επιλογές ηλεκτρονικού ταχυδρομείου | αναφορά ως ανεπιθύμητο |
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές την πρώτη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί αδέρφια πήραν οι οχτροί κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές την άλλη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά την τρίτη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά την άλλη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί μοιράσαν δώρα οι οχτροί κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά την πέμπτη μέρα Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί κρατούσαν δίκιο οι οχτροί κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια σαν κάθε μέρα Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης & Μαρία Δημητριάδη ( Ντουέτο ) περισσότεροι | |
| Κάθε στίχος και ανατριχίλα !!!! | |
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
Κ.ΒΑΡΝΑΛΗΣ ''ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ'' Η ΚΑΜΠΑΝΑ
Πολλά γέρικα τελώνια(δαιμόνια) τραβάνε με τα δυό τους χέρια το σκοινί της Καμπάνας.Και το μπρούτζινο τέρας αφού έτριξε πάνω στους αρμούς του,βρόντηξε τόσο δυνατά,που όλοι ανοίξανε τα στόματα και βουλώσανε τ'αφτιά τους.
Μες στο δροσάνεμο,
που αναγαλλιάζω
κι ο νους βυθίζεται
σε χάος γαλάζο,
ανθρώποι,αφήστε με
να ξεχαστώ
φωτοπερίχυτη,
στόμα κλειστό.
Ποιό χέρι απλώθηκε
να με σπαράξει,
-απ'το χρυσόνερο
στη μάβρη πράξη !
Ο πρώτος ήχος μου
πρώτη πληγή,
με τραβάς,αίμα μου,
ξανά στη Γη.
Ω σεις χαμόσυρτα,
λερά σκουλήκια,
η άλαμπη ζήση σας
ζήση'ναι δίκια.
Μια τρύπα ο κόσμος σας
και μέσα κει
ο Χάρος λύτρωση
κι ώρα γλυκή!
Δεν είναι κέντρισμα
να σας κουνήσει,
κορμιά που η άλυσο
τά'χει τσακίσει.
Σκέψη,ποιός άνεμος
θεν'αξιωθεί
να σ'ανατάραζε,
σκότος βαθύ ;
Πίσω απ΄τα λόγια μου,
πικρά φαρμάκι,
τί κόσμοι απέραντοι,
βυθοί λουλάκι!
Μάτι δεν βρίσκεται
να θαμπωθεί
κι αφτί δεν βρίσκεται
να λιγωθεί!
Νά'ταν να ξήλωνεν
απ'την καρδιά μου
θέληση αβάσταχτη
τ'άγρια καρφιά μου
και να με σήκωνες
μ'άξιο φτερό
σκέψη,που μέστωσες με τον καιρό.
Πάνω από θάλασσες,
πάνω από χώρες,
με τους καλόκερους
και με τις μπόρες
να με κατέβαζες
αγαλινά,
όπου τ'ανθρώπινο
πλήθος πονά.
Σε μίνι φόνισσες
μπουχές καζέρνες,
λιμάνια ολόκαπνα,
βοερές ταβέρνες,
σπιτάλια σκότεινα
και φυλακές,
μπορντέλ'ακάθαρτα
και προσεφκές.
Στα στήθη νά'μπαινα
σαν την ανέσα,
σφυγμός βαθύριζος
στις φλέβες μέσα,
στο νου σαν άστραμα
και στην ψυχή
ν'αχούσ'αδιάκοπα
η διδαχή...
''Όλα τελειώνουνε
κι όλα περνάνε,
ιδέες βασίλισσες
κακογερνάνε,
στις νέες ανάγκες σου
-κόπος βαρύς!-
σκοπούς αλάθεφτους
κοίτα να βρεις".
''Αν είν' η σκέψη σου
πριν από σένα,
δεν είναι απόκομμα
θεού και γέννα,
την σκλάβα σκέψη σου,
σκλάβα δετή,
σου τήνε πλάσανε
οι Δυνατοί''.
''Φτωχέ,σου μάραναν
κόποι και πόνοι
τη θέληση άβουλη,
πιωμένη αφιόνι!
Αν είν'ο λάκκος σου
πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου
να σηκωθείς''.
''Τ'άσκημα χέρια σου
των όλω αιτία,
βαστάνε μάργελη
την Πολιτεία.
Βγαίνει απ'τα χέρια σου
καθ'αγαθό,
του ωραίου περίθετο
το χρυσανθό''.
''Σφίξε τα χέρια σου,
για σένα κράτει
τ'άμοιαστον έργο σου,
την Πλάση ακράτη
κι όλο ανεβαίνοντας
προς την Χαρά,
μέσα σου θά'νιωθες
αστρών σπορά!''
Κι όπου σε σφάζουνε
δεμένον πίσου,
να βρόνταα άξαφνα
σεισμός αβύσσου,
χίλια αστροπέλεκα...
'Δεν είναι μπρος,
είν από πίσω σου
κρυφός ο οχτρός!'
Κανένας δεν κατάλαβε τί έλεγε η Καμπάνα.Γιατί καθένας άκουγε την δική του σκέψη.
Κι ύστερα γυρίσανε όλοι στα σπίτια τους με την φανφάρα,που έπαιζε χαρούμενα κομμάτια.
Εκεί στο σπίτι τους ανάμενε γλυκό κρασί και ζεστή αγκαλιά.
Κ'είτανε όλοι τους βαθιά περήφανοι με την ιδέα,πως έχουνε την πιό καινούρια και την πιό μεγάλη Καμπάνα σ'όλη τη Γης.
Μες στο δροσάνεμο,
που αναγαλλιάζω
κι ο νους βυθίζεται
σε χάος γαλάζο,
ανθρώποι,αφήστε με
να ξεχαστώ
φωτοπερίχυτη,
στόμα κλειστό.
Ποιό χέρι απλώθηκε
να με σπαράξει,
-απ'το χρυσόνερο
στη μάβρη πράξη !
Ο πρώτος ήχος μου
πρώτη πληγή,
με τραβάς,αίμα μου,
ξανά στη Γη.
Ω σεις χαμόσυρτα,
λερά σκουλήκια,
η άλαμπη ζήση σας
ζήση'ναι δίκια.
Μια τρύπα ο κόσμος σας
και μέσα κει
ο Χάρος λύτρωση
κι ώρα γλυκή!
Δεν είναι κέντρισμα
να σας κουνήσει,
κορμιά που η άλυσο
τά'χει τσακίσει.
Σκέψη,ποιός άνεμος
θεν'αξιωθεί
να σ'ανατάραζε,
σκότος βαθύ ;
Πίσω απ΄τα λόγια μου,
πικρά φαρμάκι,
τί κόσμοι απέραντοι,
βυθοί λουλάκι!
Μάτι δεν βρίσκεται
να θαμπωθεί
κι αφτί δεν βρίσκεται
να λιγωθεί!
Νά'ταν να ξήλωνεν
απ'την καρδιά μου
θέληση αβάσταχτη
τ'άγρια καρφιά μου
και να με σήκωνες
μ'άξιο φτερό
σκέψη,που μέστωσες με τον καιρό.
Πάνω από θάλασσες,
πάνω από χώρες,
με τους καλόκερους
και με τις μπόρες
να με κατέβαζες
αγαλινά,
όπου τ'ανθρώπινο
πλήθος πονά.
Σε μίνι φόνισσες
μπουχές καζέρνες,
λιμάνια ολόκαπνα,
βοερές ταβέρνες,
σπιτάλια σκότεινα
και φυλακές,
μπορντέλ'ακάθαρτα
και προσεφκές.
Στα στήθη νά'μπαινα
σαν την ανέσα,
σφυγμός βαθύριζος
στις φλέβες μέσα,
στο νου σαν άστραμα
και στην ψυχή
ν'αχούσ'αδιάκοπα
η διδαχή...
''Όλα τελειώνουνε
κι όλα περνάνε,
ιδέες βασίλισσες
κακογερνάνε,
στις νέες ανάγκες σου
-κόπος βαρύς!-
σκοπούς αλάθεφτους
κοίτα να βρεις".
''Αν είν' η σκέψη σου
πριν από σένα,
δεν είναι απόκομμα
θεού και γέννα,
την σκλάβα σκέψη σου,
σκλάβα δετή,
σου τήνε πλάσανε
οι Δυνατοί''.
''Φτωχέ,σου μάραναν
κόποι και πόνοι
τη θέληση άβουλη,
πιωμένη αφιόνι!
Αν είν'ο λάκκος σου
πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου
να σηκωθείς''.
''Τ'άσκημα χέρια σου
των όλω αιτία,
βαστάνε μάργελη
την Πολιτεία.
Βγαίνει απ'τα χέρια σου
καθ'αγαθό,
του ωραίου περίθετο
το χρυσανθό''.
''Σφίξε τα χέρια σου,
για σένα κράτει
τ'άμοιαστον έργο σου,
την Πλάση ακράτη
κι όλο ανεβαίνοντας
προς την Χαρά,
μέσα σου θά'νιωθες
αστρών σπορά!''
Κι όπου σε σφάζουνε
δεμένον πίσου,
να βρόνταα άξαφνα
σεισμός αβύσσου,
χίλια αστροπέλεκα...
'Δεν είναι μπρος,
είν από πίσω σου
κρυφός ο οχτρός!'
Κανένας δεν κατάλαβε τί έλεγε η Καμπάνα.Γιατί καθένας άκουγε την δική του σκέψη.
Κι ύστερα γυρίσανε όλοι στα σπίτια τους με την φανφάρα,που έπαιζε χαρούμενα κομμάτια.
Εκεί στο σπίτι τους ανάμενε γλυκό κρασί και ζεστή αγκαλιά.
Κ'είτανε όλοι τους βαθιά περήφανοι με την ιδέα,πως έχουνε την πιό καινούρια και την πιό μεγάλη Καμπάνα σ'όλη τη Γης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
lovely CHAOS





_svg.png)