Ας γελάσουμε και λίγο να μη μας πάρει η κάτω βόλτα και χάσουμε και την ...υγεία μας!
Αναγνώστες
TRANSLATE
Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014
ΕΡΓΑΤΙΑ ΡΕΕΕΕ...........
Τόση απαξίωση για την εργατιά,
θα τολμούσα να πω
πως συμβαίνει πρώτη φορά !
Τόση δυσφορία για τον εργάτη ;
Γιατί ρε ;
Γιατί ρε σακάτη ;
--- 'Ποια είναι η εργασία σου;'
---'ΕΡΓΑΤΗΣ ' !
Μορφάζει και φεύγει κουνάμενος !
Εμ, δεν ήταν απάντηση αυτή !
Απάντηση ήταν αυτή που έδωσε ο θείος μου (που έφαγε τη ζωή με το κουτάλι) σε ένα συμπέθερο ,ρωτώντας τον '' ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΕΤΕ '' ; σε γάμο παρακαλώ( τι δουλειά κάνετε ; ) και η απάντηση του θείου μου '' ΝΤΑΒΑΤΖΗΣ '' ! ΧΑΧΑΧΑΧΑ......και βλέποντας τον άλλον με ανοιχτό το στόμα...........'' ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ '' ;;; ΧΑΧΑΧΑΧΑ......ο άλλος πισωπερπατώντας αργά-αργά και και κοιτώντας τον λοξά-λοξά.....'' ΟΧΙ ! ΟΧΙ ! ''
ΕΡΓΑΤΙΑ ΡΕΕΕΕΕΕ...............................
Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014
Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014
Πρθ: Εύκολες Συνταγές για Παιδιά
Στις 2:12 μ.μ. Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014, ο/η kidsfun. gr <ideas@kidsfun.gr> έγραψε:
|
|
Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2014
Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου 2014
Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2014
ΣΜΥΡΝΗ
| ΣΜΥΡΝΗ |
|---|
|
Μουσική:
Απόστολος Καλδάρας
|
|
Στίχοι:
Πυθαγόρας
|
Η Σμύρνη μάνα καίγεται καίγεται και το βιος μας ο πόνος μας δε λέγεται δε γράφεται ο καημός μας Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά Η Σμύρνη μάνα χάνεται τα όνειρά μας πάνε στα πλοία όποιος πιάνεται κι οι φίλοι τον χτυπάνε Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά |
Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2014
Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2014
ΠΩ-ΠΩ-ΠΩ-ΠΩ !!! ΠΩ-ΠΩ-ΠΩ-ΠΩ !!! ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΓΟΥΣΤΑΡΩ - ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ !!!!
Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2014
Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2014
ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ !!!
Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928)
[Όλοι μαζί…]
Όλοι μαζί
κινούμε,
συρφετός,
γυρεύοντας ομοιοκαταληξία.
Μια
τόσο ευγενικιά φιλοδοξία
έγινε της ζωής μας ο σκοπός.
Αλλάζουμε με ήχους
και συλλαβές
τα αισθήματα
στη χάρτινη καρδιά μας,
δημοσιεύουμε τα
ποιήματά μας,
για να
τιτλοφορούμεθα ποιητές.
Αφήνουμε στο αγέρι
τα
μαλλιὰ
και τη
γραβάτα μας. Παίρνουμε πόζα.
Ανυπόφορη νομίζουμε πρόζα
των
καλών ανθρώπων τη συντροφιά.
Μόνο για μας υπάρχουν
του Θεού
τα πλάσματα
και, βέβαια, όλη η φύσις.
Στη Γη για να
στέλνουμε ανταποκρίσεις,
ανεβήκαμε στ’ άστρα τ’ ουρανού.
Κι αν
πειναλέοι γυρνάμε ολημερίς,
κι αν
ξενυχτούμε κάτου απ’ τα γεφύρια,
επέσαμε θύματα εξιλαστήρια
του
«περιβάλλοντος», της «εποχής».
Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014
ΑΗΔΙΑ..................
''ΓΙΩΡΓΟ ΓΕΡΑ
ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΔΕΞΙΑ ''
ΟΥΡΛΙΑΖΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ !
ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΚΥΛΙ ΕΙΠΕ....
'' ΑΣ ΑΝΟΙΓΑΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ '' !
- ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ ΚΑΙ ΚΩΛΟΒΟΛΕΜΕΝΕ !
ΤΟ 1980 ΛΕΓΑΜΕ,
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ '' ΟΛΑ'' !
ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ-ΙΣΟΝΟΜΙΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ !
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΑΜΕ ΤΑ ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ
ΠΟΥ ΠΟΝΤΑΡΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ !
ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΛΕΩ........
ΑΗΔΙΑ !!!!
ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΔΕΞΙΑ ''
ΟΥΡΛΙΑΖΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ !
ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΚΥΛΙ ΕΙΠΕ....
'' ΑΣ ΑΝΟΙΓΑΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ '' !
- ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ ΚΑΙ ΚΩΛΟΒΟΛΕΜΕΝΕ !
ΤΟ 1980 ΛΕΓΑΜΕ,
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ '' ΟΛΑ'' !
ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ
ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ-ΙΣΟΝΟΜΙΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ !
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΑΜΕ ΤΑ ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ
ΠΟΥ ΠΟΝΤΑΡΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ !
ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΛΕΩ........
ΑΗΔΙΑ !!!!
Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2014
'' ΚΑΒΟΥΡΙΑΑΑ..............''
Πέμπτη 28 Αυγούστου 2014
Zεϊμπέκικο !!!
Σκέψεις σοφών
Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται.Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα».Το κακό που βλέπεις να έρχεται. Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.
Ο αληθινός άντρας δεν ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του· αγνοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. Συμπάσχει με τον στίχο ο οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την προσωπική του περίπτωση, γι’ αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο
τ α π ε ι ν ά και με α ξ ι ο π ρ έ π ε ι α.
Ο σωστόΣ χορεύει άπαξ· δεν μονοπωλεί την πίστα. Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». Τα είπες όλα με τη μία.
Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*· πρέπει να είσαι για να το χορέψεις. Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το μέτρο του ζεϊμπέκικου.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι· απάδει προς το πνεύμα. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς αναίσθητα.
Είναι χορός μοναχικόΣ. Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. Γι’ αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα· αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.
Το ζεϊμπέκικο δ ε ν είναι γυναικείος χορός. Απαγορεύεται αυστηρώς σε γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων· είναι προσβολή γι’ αυτόν που τη συνοδεύει. Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί. Και στο μάτι δ ε ν κολλάει.
Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας· είναι θηλυκό ή τίποτα. Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μ ε τ ά όλα τ’ άλλα. Αυτό είναι το αρχέτυπο. Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει ακλόνητη. Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά. (Κι όμως είδα σπουδαίο ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες· τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία τραγωδός· και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο αυτεξούσια απ’ όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.)
Η μεγάλη ταραχή είναι οι χωρικοί. Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα· προφανώς για να δείξουνε στους συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη. Οι άνθρωποι της υπαίθρου δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. Τα δικά τους ζόρια είναι κυκλικά· έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές του χρόνου. Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. Γι’ αυτό χορεύουν εξώστρεφα, κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.
Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. Ή τη φρικώδη καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.
Το ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. Δεν απευθύνεται στους άλλους. Ο χορευτής δ ε ν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο του κόσμου. Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν επιζητεί οίκτο από τους γύρω. Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το χέρι «ν’ ανοίξει η γη να μπει». Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει. Πότε μ’ ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη μοίρα και το θείο.
Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι γκόμενες καλύτερα να λείπουν. Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. Το πιο σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν. Να πιούνε στην υγειά του· δηλαδή να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να χορέψει.
Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει. Ο αρχαϊκός χορός της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο· δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα και άλλες προτεραιότητες. Μπορεί και να γίνει έτσι. Αν χαθούν η αδικία, ο έρωτας και ο πόνος· αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια, μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο.
Όμως βλέπεις μερικές φορές κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο.
Διονύσης Χαριτόπουλος στην εφημερίδα Τα Νέα, 14/9/2002
Σάββατο 23 Αυγούστου 2014
ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΡΟΙΣΟΙ ! ftousas !!!
Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
lovely CHAOS





















