Η Σμύρνη μάνα καίγεται καίγεται και το βιος μας
ο πόνος μας δε λέγεται δε γράφεται ο καημός μας
Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια
ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά
Η Σμύρνη μάνα χάνεται τα όνειρά μας πάνε
στα πλοία όποιος πιάνεται κι οι φίλοι τον χτυπάνε
Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια
ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά
''ΓΙΩΡΓΟ ΓΕΡΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΔΕΞΙΑ '' ΟΥΡΛΙΑΖΑΝ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ !
ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΚΥΛΙ ΕΙΠΕ.... '' ΑΣ ΑΝΟΙΓΑΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ '' ! - ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ ΚΑΙ ΚΩΛΟΒΟΛΕΜΕΝΕ ! ΤΟ 1980 ΛΕΓΑΜΕ, ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ '' ΟΛΑ'' ! ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ-ΙΣΟΝΟΜΙΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΑΜΕ ΤΑ ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ ΠΟΥ ΠΟΝΤΑΡΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ! ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΛΕΩ........ ΑΗΔΙΑ !!!!
Το
ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται.Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η
απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Είναι το «δεν τα βγάζω
πέρα».Το κακό που βλέπεις να έρχεται. Το παράπονο των ψυχών που δεν
προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.
Ο αληθινός άντρας δεν
ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του· αγνοεί τις
κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. Συμπάσχει με τον στίχο ο
οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την
προσωπική του περίπτωση, γι’ αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει
και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο τ α π ε ι ν ά και με α ξ ι ο π ρ έ π ε ι α.
Ο σωστόΣ χορεύει άπαξ· δεν μονοπωλεί την πίστα. Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». Τα είπες όλα με τη μία.
Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*· πρέπει να είσαι για να το χορέψεις.
Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα
εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το
μέτρο του ζεϊμπέκικου.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε
οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι· απάδει προς το πνεύμα. Πόσο
μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς
αναίσθητα.
Είναι χορός μοναχικόΣ. Όταν το μνήμα χάσκει στα
πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια
ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. Γι’ αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί
διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά
τους φοβικά σύνδρομα· αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που
περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». Είδαν, φαίνεται, κάποιον
σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. Όμως, και έναν κυριούλη αν
ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.
Το
ζεϊμπέκικο δ ε ν είναι γυναικείος χορός. Απαγορεύεται αυστηρώς σε
γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων· είναι προσβολή γι’ αυτόν
που τη συνοδεύει. Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό
τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί. Και στο μάτι δ ε ν
κολλάει.
Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας· είναι θηλυκό ή τίποτα.
Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μ ε τ ά όλα τ’ άλλα. Αυτό είναι το
αρχέτυπο. Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει
ακλόνητη. Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν
προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά. (Κι όμως είδα σπουδαίο
ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες· τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας
αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία
τραγωδός· και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο
αυτεξούσια απ’ όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.)
Η μεγάλη
ταραχή είναι οι χωρικοί. Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού
πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες
χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα· προφανώς για να δείξουνε στους
συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη. Οι άνθρωποι της υπαίθρου
δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. Τα δικά τους
ζόρια είναι κυκλικά· έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές
του χρόνου. Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. Γι’ αυτό χορεύουν εξώστρεφα,
κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν
τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και
του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.
Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει
τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. Ή τη φρικώδη
καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές
ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.
Το
ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. Δεν
απευθύνεται στους άλλους. Ο χορευτής δ ε ν επικοινωνεί με το περιβάλλον.
Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο
του κόσμου. Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν
επιζητεί οίκτο από τους γύρω. Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες
στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το
χέρι «ν’ ανοίξει η γη να μπει». Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει. Πότε
μ’ ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός
υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη
μοίρα και το θείο.
Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι
γκόμενες καλύτερα να λείπουν. Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. Το πιο
σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν.
Να πιούνε στην υγειά του· δηλαδή να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να
χορέψει.
Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει. Ο αρχαϊκός χορός
της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον
επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον
ιστορικό του κύκλο· δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα
και άλλες προτεραιότητες. Μπορεί και να γίνει έτσι. Αν χαθούν η αδικία, ο
έρωτας και ο πόνος· αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα
μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια,
μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο.
Όμως βλέπεις μερικές φορές
κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν
να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο
ολόκληρο.
Διονύσης Χαριτόπουλος στην εφημερίδα Τα Νέα, 14/9/2002
Κάποτε σαν ο άνθρωπος γεννήθηκε η φύση μονομιάς λυπήθηκε ! Γνώριζε πως δεν θα τιμήσει την αγάπη γνώριζε πως το αγαθό για κακό σκοπό εκλάπη ! Τους έδωσε την αρμονία και δεν τους αρκούσε ! Τώρα η ψυχή τους για εξουσία λαχταρούσε ! Όλο και πιο πολύ-όλο και πιο μεγάλη ! Και έτσι της φύσης μας της ήρθε η πρώτη ζάλη ! Προσπάθησε να τους συνετίσει άνθρωπος - με άνθρωπο με ομόνοια να ζήσει ! Κι ύστερα ήρθανε οι φήμες πως τους έδωσε επιστήμες ! Μα κι αυτές για κακό σκοπό είχε ο άνθρωπος στο μυαλό ! Ευτυχώς με λίγες εξαιρέσεις- που δεν μπορείς φύση μας- παρά να τις επαινέσεις ! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την αρχή ! Τότε που ο άνθρωπος έψαχνε για τροφή ! Πλούσια της φύσης τα αγαθά έτσι ώστε να μην πεινάσουν μεγάλοι και παιδιά ! Και ήταν πάρα πολλές οι εκτάσεις ! Αμέτρητες ! Και οι άνθρωποι αποφάσισαν να γίνουν και αυτοί πολλοί ! Αμέτρητοι ! Δεν το επέτρεψε όμως η φύση ! Οι άνθρωποι θα μετριούντε κάθε ανατολή και κάθε δύση ! Και έτσι είναι το σωστό ! Όλοι να απολαμβάνουν της ζωής το αγαθό ! Όμως ο άνθρωπος δεν χορταίνει ! Τρώει-μιλά και ποτέ δεν σωπαίνει ! Να ακούσει το κελάηδημα της φύσης να σκεφτεί τις πιο σωστές τις λύσεις ! ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΕΟΣ ! ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ ΕΥΤΥΧΩΣ !!!
Κόμματα και κομματάδες προστατευμένοι σαν αχιβάδες, θέλουν όλοι να μας σώσουν και από λάθος να γλυτώσουν ! Καλλιτέχνες μιας πεντάρας που σιωπούν την επιχορήγηση θέλουνε να δουν ! Και όλοι μαζί τιμούνε τους νεκρούς, αποκαλώντας τους ψιθυριστά, ΤΡΕΛΟΥΣ ! Δεν υπάρχει σωτηρία αν δεν διώξεις τα θηρία ! Δεν υπάρχει ξαστεριά αν δεν σώσεις τα παιδιά ! Δεν υπάρχει αύριο-σήμερα-χθες μόνο ΤΩΡΑ αν θες !
ΨΗΦΙΖΩ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ ΜΟΝΟΚΟΥΚΙ ΕΠΕΙΔΗ.......... ΤΙΜΩ ΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ! ΕΠΕΙΔΗ, ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ! ΕΠΕΙΔΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΣΩΣΤΑ - ΠΑΛΙΑ-ΜΥΑΛΑ ! (ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ , ΕΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ, ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΚΑΙ ΛΑΜΟΓΙΑ) ! --ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΠΛΕΞΕΙ........ μου είπε ένας 'σύντροφος' κουμουνιστής ! ΕΝΩ ΕΣΕΙΣ ; ΜΕΣ ΣΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ , του λέω ! Για απάντησέ μου , γιατί καταφέρεστε ενάντια στα μονοπώλια , ενώ ΕΣΕΙΣ είστε μονοπώλιο ; ----ΕΜΕΙΣ ; ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ; ΠΟΥ ; -----Κλείσατε ΟΛΑ τα τυπογραφεία με την ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΗ Α.Ε. και μου λες ΠΟΥ ; ΜΟΥΓΚΑΑΑΑΑΑ........ Μετά, μου ήρθε στο μυαλό η 'ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ' ! ΑΣΕ,ΛΕΩ ! Σαν είδα τη ΧΛΙΔΗ και σαν άκουσα ----'' ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΤΑΠΟΙ '' ΑΣΕ ΛΕΩ , ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ 'ΤΖΙΜΕΡΟΣ' ! ΩΡΕ ΓΛΕΖΟ, ΔΑΓΚΩΤΟ !!!! ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΡΕΜΑΛΙΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ! ή ΤΩΡΑ ή ΠΟΤΕ !!!!
ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΡΕΜΑΛΙΑΑΑ...............
Για να μην υπάρχουν μετά τις εκλογές δικαιολογίες.
Προσοχή-Προσοχή!!!
ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΕΣ
Μια
μέρα, περπατώντας στο δρόμο, ένας μεγάλος πολιτικός αρχηγός κόμματος
τραυματίστηκε από ένα φορτηγό και πέθανε. Η ψυχή του ανέβηκε στον
παράδεισο (μάλλον κατά λάθος) και βρέθηκε μπροστά από τον Άγιο Πέτρο
..
- Καλώς ήρθατε στον παράδεισο!
είπε Άγιος Πέτρος, πριν μπεικαι συνέχισε:
Έχουμε ένα πρόβλημα .
Βλέπετε,
ένας πολιτικός του αναστήματος σας σπάνια περνάει από εδώ και δεν
ξέραμε τι να κάνουμε με σας .. Έτσι σκεφτήκαμε το εξής: θα περάσετε
μια μέρα στην κόλαση, και μία στον παράδεισο, και εμείς θα σας
αφήσουμε να επιλέξετε πού θα περάσετε την αιωνιότητα.
Ο
άνδρας οδηγήθηκε στον ανελκυστήρα, ο οποίος τον κατέβασε , στην
κόλαση. Οι πόρτες άνοιξαν και ο άντρας βρέθηκε ακριβώς στη μέση ενός
γηπέδου γκολφ, κομψό και πράσινο.
Λίγο
μακρύτερα είδε μια λέσχη και μπροστά, πρώην συναδέλφους του κόμματος
και φίλους του επιχειρηματίες που είχαν ήδη πεθάνει, ντυμένους κομψά
και πολύ ευχαριστημένους. Έτρεξαν να τον χαιρετήσουν, τον αγκάλιασαν
και άρχισαν να θυμούνται τα καλά χρόνια, όταν πλούτιζαν εις βάρος του
λαού . Έπαιξαν χαρούμενοι μια παρτίδα γκολφ, στη συνέχεια δείπνησαν
στον σύλλογο, διασκεδάζοντας και τρώγοντας χαβιάρι, και το βράδυ -
συντροφιά με μια όμορφη νεαρή .
Συναντήθηκε
ακόμη και με τον Διάβολο, ο οποίος αποδείχθηκε ότι είναι ένας
συμπαθητικός τύπος, διασκεδαστικός, είπαν ανέκδοτα και χόρεψαν.
Ήταν
τόσο καλά που δεν κατάλαβε , όταν ήρθε η ώρα να φύγει. Όλοι τον
ξεπροβόδησαν . Ανέβηκε μέχρι την πύλη του Παραδείσου, όπου ο Άγιος
Πέτρος τον περίμενε:
- Τώρα είναι η ώρα να πάς στον παράδεισο!.
Ο
πολιτικός ( χωρίς ενδοιασμούς, φυσικά), πέρασε τις επόμενες ώρες
πετώντας από το ένα σύννεφο στο άλλο, χαϊδεύοντας μια άρπα και
τραγουδώντας.
Οι 24 ώρες πέταξαν, και ο Άγιος Πέτρος ήρθε:
- Περάσατε μια μέρα στην κόλαση και μία στον παράδεισο , είναι η ώρα να επιλέξετε!
Ο άνθρωπος το σκέφτηκε για μια στιγμή, και στη συνέχεια είπε:
- Ο παράδεισος είναι πολύ όμορφος, αλλά νομίζω ότι θα ένιωθα καλύτερα στην κόλαση.
Ο
Άγιος Πέτρος τον συνόδευσε στον ανελκυστήρα και κατέβηκε στην κόλαση .
Όταν άνοιξε την πόρτα, ξύπνησε στη μέση μιας ερήμου, που καλύπτονταν
με κάθε λογής σκουπίδια. Είδε τους φίλους του ρακένδυτους κι
αξιολύπητους, να σκάβουν μέσα στα σκουπίδια για να βρουν κάτι να φάνε.
Ο Μέγας διάβολος τον υποδέχτηκε και τον χάιδεψε στον ώμο ...
-
Δεν καταλαβαίνω, είπε ο πολιτικός, χθες ήμουν εδώ και ήταν όμορφες
γυναίκες, γκολφ, έφαγα από όλα τα καλά και διασκέδασα πολύ .. και
..και . Τώρα το μόνο που έχετε είναι ένα ξερό μέρος, γεμάτο σκουπίδια .
και οι φίλοι μου φαίνονται κακομοίρηδες και αξιοθρήνητοι ..
Ο Μέγας διάβολος χαμογέλασε και είπε:
- Χθες ήταν η προεκλογική εκστρατεία ! ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΕΣ!
Εκεί
που λες είχα ένα γλυκό-απογευματινό ύπνο ,με ξυπνά το μωρό και μου
δίνει το κινητό ! 'Ποιος πούστης είναι τώρα'' λέω..(και ποιος λες πως
ήταν; ένα λαμόγιο-ένας αρχιρουφιάνος των αφεντικών,κοτούλες,αρνάκια-τεμαχισμένα
παρακαλώ-πως αλλιώς επιβιώνουν νομίζεις,συν τοις άλλοις ήταν.και μέγας
τζογαδόρος το ρεμάλι ! Να φανταστείς ,πούλησε τα 60 από τα 120 πρόβατα που
είχε για να ξεχρεώσει !) ----- Ιέλα μήτσιο,λίας ειμι ρε ! δλεύς;που
δλεύς; ----Δεν αφήνεις τα πούστικα ,και τι θες ρε μαλάκα τέτοια ώρα
;----- είμι υπουψήφιους !---------ΣΤ'ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ! γι αυτό με ξύπνησες
βρε γαμημένε ;------ Αρε μαλάκα ,ά μι ψηφίς(πάει το θ το έφαγε ο λύκος)
--------Βρε λαμόγιο ,βρε κερατά ,εσύ έκαψες το δικό σου σπίτι, θα σώσεις
τώρα των άλλων ; --------Α ΡΕ ΜΙΤΣΙΟΥ , ΠΕΣ ΣΤΟΥ ΧΟΥΡΙΟ ΝΑ ΜΕ ΨΗΦΙΣ'Ν
ΡΕ ! ------ΛΟΙΠΟΝ ,ΤΟ Σ/Κ
ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ! 100 ΨΗΦΑΚΙΑ ΘΑ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ! ---- Α ΕΤΣΙ ΜΗΤΣΙΟΥ ! ΟΤΙ
ΘΕΣ ΜΗΤΣΙΟΥ, ΙΓΩ ΕΙΜΙ ΕΙΔΩ (τί να θέλω από σένα ρε τσοπάνη !) ΝΑ ΕΡΘΟΥ
ΚΙ ΙΓΩ ; ------ΟΟΟΟΟΧΙ ! ΑΜΑ ΣΕ ΔΟΥΝ -ΘΑ ΣΚΙΑΧΤΟΥΝ !!!! ΑΙ
ΣΙΧΤΙΡ.................ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.........................