ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ - ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ !!!

Όποιος θέλει και μπορεί ,
ας στείλει ένα βιβλίο ταχυδρομικώς(όχι με κούριερ)
στο δημοτικό σχολείο,
στο Καστελόριζο !


ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΓΙΣΤΗ
851 11
ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
ΕΛΛΑΔΑ

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 156

Επάγγελμα… Blogger… ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΗΜΕΡΤΗ.

Νομίζω πως το φαινόμενο δεν έχει ενσκήψει… πρόκειται για αποτέλεσμα εργασίας. Απολύτως συνειδητής. Απολύτως προγραμματισμένης. Ξεκάθαρα, νέτα σκέτα. Πρόκειται για ένα νέο ‘επάγγελμα’. Μάλλον, θα βγάλω τα εισαγωγικά, ναι, είναι ένα κανονικό επάγγελμα. Κι όσο κι αν απωθεί, αν είναι αποκρουστικό και εμετικό, οφείλει κανείς να το δει, να το αποτυπώσει, να το γνωρίσει.

Γύρω στους 28 μήνες κιόλας, ‘διατρίβω’ σε τούτο τον ψηφιακό κόσμο του νετ και των μπλογκς, περισσότερο… κι όμως, το ρήμα αυτό, μάλλον με αδικεί… γιατί τα τρία αυτά ιστολόγια, αποτελούν για μένα μια διάσταση δράσης που με πληρώνει και είναι μια πύλη επικοινωνίας και εσωτερικής εργασίας. Θα πει κάποιος και ψυχοθεραπείας… γιατί όχι; Κι αυτό ακόμη… κάθε μορφή επικοινωνίας είναι θεραπευτική, δεν είμαστε πρωτότυποι αν το σημειώσουμε…

Σε όλους αυτούς τους μήνες, παρατηρώ και την παράλληλη δράση των μπλόγκερς, παλιότερων, σύγχρονων και νεώτερων… η παρατήρηση, αυτή καθαυτή δεν έχει τόση αξία όσο οι σκέψεις που κανείς διαβάζει μετά από καιρό και τον αιφνιδιάζουν…

Δεν σκοπεύω να γκρινιάξω από χόμπυ ή από την ηδονή της κριτικής… εδώ πρόκειται, είπαμε, για ένα οικοδόμημα που άνθρωποι ηργάσθησαν φιλοτίμως για να ορθώσουν… δεν είναι παίξε γέλασε, πάει να πει.

Μπορεί να πει κανείς πως υπάρχουν κάποιες βασικές κατηγορίες ιστολογίων… τα ποικίλης ύλης, ενημερωτικά, δίκην εφημερίδων και καφενείων… τα πολυθεματικά αλλά σε προσωπικό επίπεδο… χωρίς ‘βαριές’ και ασήκωτες αναζητήσεις… λίγο μόδα, λίγο πολιτική και λίγο απ’όλα… ύστερα είναι τα λογοτεχνικά μπλογκς… εδώ πάλι... είναι κι άλλα πολλά και ενδιαφέροντα… ειδικά ιστολόγια για κείνο ή το άλλο… από χειροτεχνία ως μαγειρική και από το σκάκι ως την πυρηνική φυσική… υπέροχο όλο αυτό… και έλειπε… πραγματικά και όχι ως ρηχός ευφημισμός…

Εκείνο που με κάνει να μελαγχολώ κάπως –δεν θυμώνω πλέον διότι… δεν έχω χρόνο, καθώς έλεγε κι ένας φίλος  πέρασμά τους από την αρχική τους σημαντική, την σημασιολογική περιοχή του αγνού, ερωτικού και ερασιτεχνικού στο σκληρό, επαγγελματικό κόσμο της ‘οργανωμένης’ επικοινωνίας και των καλοστημένων δημοσίων σχέσεων… έχουμε ας πούμε, εκδώσει ένα βιβλίο… πρέπει να το πλασάρουμε, πρέπει να το σερβίρουμε, πρέπει να το επιβάλλουμε εν τέλει… μαζί με όλα τα υπόλοιπα που θα κάνουμε, ας φτιάξουμε και ένα μπλογκ –ή και περισσότερα-, ας γραφτούμε ‘μαζικά και με το κιλό’ και σε καμιά 300αριά άλλα μπλογκς, ας είμαστε πάντα πολύ φιλικοί, πολύ αγαπησιακοί, πολύ ευχάριστοι, πολύ ροζ, πολύ παλ, ποτέ αιχμηροί, ποτέ μα ποτέ δυσάρεστοι και ενοχλητικοί…

Έχουμε άποψη; Κακώς! Να την καταπιούμε! Προέχει να είμαστε ‘στρογγυλοί’, χωρίς γωνίες βρε αδερφέ! Εμείς θα αλλάξουμε τον κόσμο;

Βιβλίο είναι αυτό… είτε περιέχει διαμάντια είτε ανοησίες, πρέπει να ‘διαβαστεί από όλους’… να ‘περάσει στο κοινό’…

Τώρα θα πει κάποιος, η ανάγκη τα γεννά και τα κινεί όλα κι εγώ θα προσθέσω, ιερές οι ανάγκες μας και αγιασμένες… δεν το παίρνω πίσω… όμως, η μελαγχολία δεν μου φεύγει… όταν βλέπω μια προσπάθεια που έχει έδραση και αφετηρία την ευγενή ανάγκη να κοινωνήσουμε το ένδον σκότος, να μεριστούμε και να μοιράσουμε το φορτίο και την αγωνία της ύπαρξης να εξαλλάσσεται σε κείνο το βδέλυγμα που λέγεται ‘έχε τους φίλους ΟΛΟΥΣ ακόμα κι εκείνους που σε φτύνουν, ακόμα κι εκείνους που σου ανακατεύουν τα γαστρικά υγρά’, δεν μπορώ παρά να νιώθω εκείνο το σφίξιμο στο στομάχι… και ειδικά όταν το βλέπω σε φίλια μπλογκς, από ανθρώπους που α ‘έτσι’ και μου προέκυψαν ‘αλλιώς’…

Έχετε το δικαίωμα να μου επιτεθείτε, να κρίνετε αυστηρά τις θέσεις μου, να με πείτε γερο-γκρινιάρη και άδικο και ό,τι άλλο θέλετε… ήθελα ελεύθερα να καταθέσω τούτες τις σκέψεις και δεν τις παίρνω πίσω…

Να’ναι καλά πάντως οι επαγγελματίες…

Κάνουν τους ερασιτέχνες να θέλουν να παραμένουν πάντα αυτό που είναι… ερασιτέχνες…

Επάγγελμα… Blogger…

Νομίζω πως το φαινόμενο δεν έχει ενσκήψει… πρόκειται για αποτέλεσμα εργασίας. Απολύτως συνειδητής. Απολύτως προγραμματισμένης. Ξεκάθαρα, νέτα σκέτα. Πρόκειται για ένα νέο ‘επάγγελμα’. Μάλλον, θα βγάλω τα εισαγωγικά, ναι, είναι ένα κανονικό επάγγελμα. Κι όσο κι αν απωθεί, αν είναι αποκρουστικό και εμετικό, οφείλει κανείς να το δει, να το αποτυπώσει, να το γνωρίσει.

Γύρω στους 28 μήνες κιόλας, ‘διατρίβω’ σε τούτο τον ψηφιακό κόσμο του νετ και των μπλογκς, περισσότερο… κι όμως, το ρήμα αυτό, μάλλον με αδικεί… γιατί τα τρία αυτά ιστολόγια, αποτελούν για μένα μια διάσταση δράσης που με πληρώνει και είναι μια πύλη επικοινωνίας και εσωτερικής εργασίας. Θα πει κάποιος και ψυχοθεραπείας… γιατί όχι; Κι αυτό ακόμη… κάθε μορφή επικοινωνίας είναι θεραπευτική, δεν είμαστε πρωτότυποι αν το σημειώσουμε…

Σε όλους αυτούς τους μήνες, παρατηρώ και την παράλληλη δράση των μπλόγκερς, παλιότερων, σύγχρονων και νεώτερων… η παρατήρηση, αυτή καθαυτή δεν έχει τόση αξία όσο οι σκέψεις που κανείς διαβάζει μετά από καιρό και τον αιφνιδιάζουν…

Δεν σκοπεύω να γκρινιάξω από χόμπυ ή από την ηδονή της κριτικής… εδώ πρόκειται, είπαμε, για ένα οικοδόμημα που άνθρωποι ηργάσθησαν φιλοτίμως για να ορθώσουν… δεν είναι παίξε γέλασε, πάει να πει.

Μπορεί να πει κανείς πως υπάρχουν κάποιες βασικές κατηγορίες ιστολογίων… τα ποικίλης ύλης, ενημερωτικά, δίκην εφημερίδων και καφενείων… τα πολυθεματικά αλλά σε προσωπικό επίπεδο… χωρίς ‘βαριές’ και ασήκωτες αναζητήσεις… λίγο μόδα, λίγο πολιτική και λίγο απ’όλα… ύστερα είναι τα λογοτεχνικά μπλογκς… εδώ πάλι... είναι κι άλλα πολλά και ενδιαφέροντα… ειδικά ιστολόγια για κείνο ή το άλλο… από χειροτεχνία ως μαγειρική και από το σκάκι ως την πυρηνική φυσική… υπέροχο όλο αυτό… και έλειπε… πραγματικά και όχι ως ρηχός ευφημισμός…

Εκείνο που με κάνει να μελαγχολώ κάπως –δεν θυμώνω πλέον διότι… δεν έχω χρόνο, καθώς έλεγε κι ένας φίλος μου- είναι η ‘μετεξέλιξη’ κάποιων ιστολογίων… θα το έλεγα καλύτερα, η ‘ενηλικίωσή’ τους… το πέρασμά τους από την αρχική τους σημαντική, την σημασιολογική περιοχή του αγνού, ερωτικού και ερασιτεχνικού στο σκληρό, επαγγελματικό κόσμο της ‘οργανωμένης’ επικοινωνίας και των καλοστημένων δημοσίων σχέσεων… έχουμε ας πούμε, εκδώσει ένα βιβλίο… πρέπει να το πλασάρουμε, πρέπει να το σερβίρουμε, πρέπει να το επιβάλλουμε εν τέλει… μαζί με όλα τα υπόλοιπα που θα κάνουμε, ας φτιάξουμε και ένα μπλογκ –ή και περισσότερα-, ας γραφτούμε ‘μαζικά και με το κιλό’ και σε καμιά 300αριά άλλα μπλογκς, ας είμαστε πάντα πολύ φιλικοί, πολύ αγαπησιακοί, πολύ ευχάριστοι, πολύ ροζ, πολύ παλ, ποτέ αιχμηροί, ποτέ μα ποτέ δυσάρεστοι και ενοχλητικοί…

Έχουμε άποψη; Κακώς! Να την καταπιούμε! Προέχει να είμαστε ‘στρογγυλοί’, χωρίς γωνίες βρε αδερφέ! Εμείς θα αλλάξουμε τον κόσμο;

Βιβλίο είναι αυτό… είτε περιέχει διαμάντια είτε ανοησίες, πρέπει να ‘διαβαστεί από όλους’… να ‘περάσει στο κοινό’…

Τώρα θα πει κάποιος, η ανάγκη τα γεννά και τα κινεί όλα κι εγώ θα προσθέσω, ιερές οι ανάγκες μας και αγιασμένες… δεν το παίρνω πίσω… όμως, η μελαγχολία δεν μου φεύγει… όταν βλέπω μια προσπάθεια που έχει έδραση και αφετηρία την ευγενή ανάγκη να κοινωνήσουμε το ένδον σκότος, να μεριστούμε και να μοιράσουμε το φορτίο και την αγωνία της ύπαρξης να εξαλλάσσεται σε κείνο το βδέλυγμα που λέγεται ‘έχε τους φίλους ΟΛΟΥΣ ακόμα κι εκείνους που σε φτύνουν, ακόμα κι εκείνους που σου ανακατεύουν τα γαστρικά υγρά’, δεν μπορώ παρά να νιώθω εκείνο το σφίξιμο στο στομάχι… και ειδικά όταν το βλέπω σε φίλια μπλογκς, από ανθρώπους που κάποτε γνώρισα ‘έτσι’ και μου προέκυψαν ‘αλλιώς’…

Έχετε το δικαίωμα να μου επιτεθείτε, να κρίνετε αυστηρά τις θέσεις μου, να με πείτε γερο-γκρινιάρη και άδικο και ό,τι άλλο θέλετε… ήθελα ελεύθερα να καταθέσω τούτες τις σκέψεις και δεν τις παίρνω πίσω…

Να’ναι καλά πάντως οι επαγγελματίες…

Κάνουν τους ερασιτέχνες να θέλουν να παραμένουν πάντα αυτό που είναι… ερασιτέχνες…

ΝΙΣΠΕΛ !!!! ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ !!!!

Η ΣΤΡΙΜΜΕΝΗ !

Μιά φωνακλού,  κακάσχημη και στριμμένη γυναίκα μπαίνει σε  εμπορικό κατάστημα  με τα δύο παιδιά της,  βρίζοντάς τα διαρκώς  από την είσοδο. Ο επί της υποδοχής  του καταστήματος  της λεει χαρούμενα: "Καλή σας μέρα και καλώς ήλθατε στο κατάστημά μας. Χαριτωμένα  τα  παιδάκια  σας. Δίδυμα είναι;" Η στριμμένη γυναίκα σταματά  να φωνάζει  στα παιδιά και του απαντά:"Διάολε,  δεν είναι δίδυμα. Το μεγαλύτερο είναι 9 και το άλλο είναι  6 . Πως σούρθε ότι είναι δίδυμα; Τυφλός είσαι ή χαζός;"  "Ούτε τυφλός είμαι ούτε χαζός κυρία μου" απαντά  ο  υπάλληλος . "Απλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιος θα σε πήδαγε 2 φορές."

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 155

Ανοιξιάτικα αρώματα-μαγευτικές αισθήσεις !!!!

15ΧΡΟΝΕ ΝΕΑΡΕ ΜΟΥ,
 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !!!
ΝΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΣΤΗΣΕΙΣ !!!
ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ,
ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ !!!!

ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ 1922-2011 !

ΑΝΤΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ !!!!

Γράψε (Αγγλικά) το όνομά σου !

Κορυφαιο....Καντε το.....





http://www.dilmaza.com/intro/

Fwd:

Γύφτισσα  πρόσφυγας ,
στο ίδιο της το σπίτι !
Ανελέητο κυνηγητό,
υπέστη κάποτε στην Κρήτη !
Εκεί,
στης Σούδας τα νερά,
πλακώσαν λήσταρχοι στα ξαφνικά !
Το νερό - αίμα,
θέλουνε να γίνει,
να δικαιώσουνε τη φήμη,
πως είναι ΚΤΗΝΗ !
Κι αν τους ήρωες,
προδώσανε οι ξεπουλημένοι,
ζυγώνει η ώρα,
που έρχονται νέοι - αναγεννημένοι !!!! 

Γεωργιος Καραϊσκάκης όπως δεν τον είδαμε στα βιβλία

Ἀναρτήθηκε στὶς 3 Σεπτεμβρίου 2010 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

i

2 Votes

Κάποια " παρά"-ιστορικά γεγονότα για τον μεγάλο ήρωα της Επανάστασης, που θυμήθηκα βλέποντας ένα blog και που δεν μπορούμε να τα μαθαίνουμε στο σχολείο, αλλά δείχνουν ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν τίποτε άλλο παρά κάποιοι απλοί καθημερινοί άνθρωποι με ψυχή. Με αδυναμίες και πάθη όπως όλοι μας…
Ενημερώνω ότι η γλώσσα παραείναι τολμηρή…

Μάϊος 05, 2006

Τις προάλλες εκεί που έψαχνα να βρώ κάτι για την Επανάσταση του '21 έπεσα σε μια αναφόρά σχετικά με τον θάνατο του Καραϊσκάκη
Λέγεται ότι χτυπήθηκε απο φιλικό χέρι (χωρίς ποτέ να διευκρινιστεί) οτι είδε ποιός τον βάρεσε και τα τελευταία του λόγια του αθυρόστομου Καραϊσκάκη ήταν: " αν γίνω καλά θα τον χαλάσω εγώ αυτόν που με βάρεσε εάν ψοφήσω κλάστε μου το μπούτσο "
Μπορεί η εικόνα που έχουμε για τους ήρωες του '21 να είναι κομμάτι εξωραισμένη απο τα σχολικά βιβλία , η αλήθεια είναι ότι επρόκειτο για απλούς ανθρώπους που στην επικοινωνία τους δεν ήταν με το " σας" και με το " σείς" αλλα άνθρωποι όπως όλοι μας που σε κάθε ευκαιρία το έριχναν το γαμωσταυρίδι τους .
Εκείνος, όμως, από τούς αρχηγούς του '21 που χαρακτηριζόταν περισσότερο απ' όλους για την ανεξέλεγκτη γλώσσα του ήταν ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Ορεσίβιος και αδρός, άνθρωπος που έζησε μέχρι τέλους της ζωής του τη φτηνή ειρωνεία όσων ήθελαν να θυμούνται πως ήταν «ο μούλος» «γιος της καλογριάς», βρήκε διέξοδο, για να ξεπεράσει την οργή του και να επιβληθεί σ' ένα δύσκολο γι' αυτόν κοινωνικό περιβάλλον, στον παραληρηματικό Βωμολοχικό λόγο.Η Βωμολοχία του ήταν τόσο
συνεχής και έντονη που οι συναγωνιστές του χρειάστηκε να αποδεχθούν το ελάττωμα του αυτό ως «χούι», προκειμένου να μπορέσουν να συνυπάρχουν και να συμπολεμούν μαζί του.
Η αυτοσυγκράτηση αυτή δεν επιτυγχανόταν, πάντως, απ' όλους τούς συμπολεμιστές του και σ' όλες τις περιστάσεις. Να πώς απαντά ο Καραϊσκάκης στην πρόταση συμφιλίωσης που του στέλνει στα 1824 με επιστολή ο οπλαρχηγός της Ρούμελης Ν. Στορνάρης: «Γενναιότατε αδελφέ καπ. Νικόλα, …είδα όσα με γράφεις. Έχει και τουμπλέκια [τουρκικά όργανα του ιππικού] ο πούτζος μου, έχει και τρουμπέτες [ελληνικά όργανα]. Όποια θέλω από τα δυο θα μεταχειρισθώ…». Η ανταπάντηση ήρθε στο ίδιο κλίμα: «Επειδή έχεις και τουμπλέκια και τρουμπέτες βάστα, λοιπόν, διότι ο πούτζος μας και με τουμπλέκια και με τρουμπέτες θέλει σε κυνηγήσει…».
Πραγματικό, όμως, ρεσιτάλ ύβρεων απίστευτης σύλληψης και γλαφυρότητας περίμενε τους Οθωμανούς συνομιλητές του, όταν αυτοί έρχονταν σε επαφές μαζί του σε περιόδους που ο Καραϊσκάκης δεν βρισκόταν στις συνηθισμένες μέχρι το 1825 γι' αυτόν συνδιαλλαγές μαζί τους για να κρατήσει το αρματολίκι των Αγράφων. Έτσι, στα 1823 ο Καραϊσκάκης λέει απευθυνόμενος στον απεσταλμένο του αρχηγού του τουρκικού στρατεύματος των Τρικάλων Σιλιχτάρ Μπόδα: «Έλα, σκατότουρκε… έλα
Εβραίε, απεσταλμένε από τους γύφτους έλα ν' ακούσεις τα κερατά σας, -γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Τι θαρεύσετε κερατάδες… Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε " από ημάς" συνθήκην με " έναν" κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!» (αντιγραφή απο το Ε της Ελευθεροτυπίας )
Κάποτε στα χρόνια του εμφυλίου τον πέρασαν απο δίκη:
…και όταν εκείνος αρματωμένος παρουσιάστηκε μπροστά τους για να δικαστεί τους είπε: «Γιατί μωρέ με φέρατε εδώ; Ποιο παράνομο έκανα;» Εκείνοι κίτρινοι από ντροπή σαν είδαν την περήφανε ια του, δειλά του είπαν: «Για τη γλώσσα σου θα σε δικάσουμε Καραϊσκάκη». Τότε εκείνος απήντησε: «Φτου σας μωρέ, γιατί αν με δικάσετε για τη γλώσσα μου, εφτά ζωές να είχα, δεν θα τη γλύτωνα. Το έχω χούϊ μωρέ. Δεν είμαι όμως κακός Έλληνας εγώ».
Τότε ένας δικαστής του είπε: «Καραϊσκάκη σου είπαμε να το κόψεις αυτό το χούϊ».
Και ο Καραϊσκάκης απάντησε: «Κυρ – Πάνο είσαι περίπου 70 χρονών. Σου έχω πεί πολλές φορές να κόψεις το χούϊ που έχεις να γκαστρώνεις τις τσούπρες. Εσύ όμως δεν τόκοψες». Και συνέχισε: «Εσείς μωρέ δεν βλέπετε τις προστυχιές που κάνετε με τους αγάδες και τους μπέηδες;» Έκανε μεταβολή και έφυγε.
Η δίκη γελοιοποιήθηκε αλλά απόφαση έβγαλε. Να πως αναφέρεται στα Ελληνικά
Χρονικά. (Είχαν βάλει την χερούκλα τους ο Μαυροκορδάτος και ο Γιαννης ο Ράγκος) .
«ο Καραϊσκάκης είχε κρυφήν ανταπόκοισιν με τους εχθρούς της πίστεως και της πατρίδος από τον Ομέρ πασάν εζήτησε μπουγιουρντί δια να γίνει καπετάνιος των Αγράφων. υπόσχετο εις τον εχθρόν να πιάσει την Τατάραιναν (το μοναστήρι της Τατάρνας) με χιλίους στρατιώτας και ευμβούλευε να έβγη ο αποστάτης Βαρνακιώτης μαζί με χιλίους εις το Ξηρόμερον; «υπέσχετο εις τον εχθρόν να τραβήξη προς εαυτόν στρατηγούς και χιλιάρχους Έλληνας εναντίον της πατρίδος.»
για να απαντήσει με επιστολή ο Καραϊσκάκης κάνοντας τους και πλάκα απο πάνω.
«έμένα η κακή τύχη μου και αρρώστησα οπίσω. Δεν ηξεύρω κιόλα από τα κρύα τα πολλά ήταν ή από τους αφορισμούς όπου μου εκάμετε, και σας παρακαλώ να με συγχωρέσει η Διοίκησις και όλοι οι χριστιανοί και να μου σταλεί και μια ευχή συγχωρητική παρά του αρχιερέως..»
Λόγια του
-Ήταν στα 1823. Ύστερα απ τη μάχη στο Κεφαλόβρυσο φέρνουν νεκρό τον ήρωα Μάρκο Μπότσαρη στο Μοναστήρι. Ο Καραϊσκάκης, που ήταν άρρωστος στο Μοναστήρι, σηκώθηκε απ το κρεβάτι του και ασπάστηκε το νεκρό με τούτα τα λόγια.:
«Άμποτε, Μάρκο ήρωά μου, να πάω κι εγώ από τέτοιο θάνατο».
Και ύστερα συμπλήρωσε μπρος στο νεκρό ήρωα:
«Ο Μάρκος ήτανε τρανός. Είχε μυαλό όσο κανείς άλλος. Καρδιά λιονταριού και γνώμη δίκηα σαν του Χριστού. Ούτε το δάχτυλό του δέ φτάνουμε εμείς»
-Στη διάρκεια μιας εκστρατείας που έκανε ο Καραϊσκάκης στη Ρούμελη το 1826 πιάνει χιονοθύελλα και οι στρατιώτες του έρχονται σε δύσκολη θέση από τρόφιμα. Τα παλικάρια αρχίζουν να διαμαρτύρονται στον αρχηγό τους και εκείνος, που συχνά έκανε αστεία, για να τους ξεγελάσει τους φωνάζει:
" Σφίξτε ορέ εσείς το ζωνάρι σας και βαρείτε την κοιλιά σας".
Γέλασαν οι Έλληνες πολεμιστές στο αστείο του Καραϊσκάκη και ξεχνώντας τη πείνα τους άρχισαν όλοι να φωνάζουν:
«Βαρούμε τη κοιλιά Καραϊσκάκη, βαρούμε τη κοιλιά Καραϊσκάκη»
-Στο μοναστήρι του Προυσού πεσμένος στο κρεβάτι απ' τη φυματίωση κατά το 1823 ο Καραϊσκάκης παροτρύνθηκε από κάποιο καλόγερο να τάξει στην Προυσιώτισσα ένα δώρο για να γίνει καλά.
" Τι να δώσω ορέ!… Δεν έχω τίποτε άλλο απ' το μουλάρι μου και το τάζω," είπε χαμογελώντας πικραμένα. Αφού βελτιώθηκε κάπως η υγεία του και του έπεσε ο πυρετός έδεσε το μουλάρι απ' την πόρτα της εκκλησίας χάρισμα στην Παναγία κι όπως' πάντα είπε τ' αστείο του:
«Που νά' ξερα εγώ Παναγιά μ' πως ήθελες του μπλάρι μ' για να με γιάν'ς τόσο καιρό».
-"Όποιος γίνεται αφέντης χωρίς να γίνει δούλος, είναι μπάσταρδος αφέντης κι αλίμονο στο δούλο".
Αυτός ο άνθρωπος ήταν μοναδικός ο Μακρυγιάννης τον περιγράφει τέλεια νομίζω.
" 'Οταν ζούσε ο Καραϊσκάκης όλοι αυτείνοι ούτε δια ψυχογυιόν δεν τον κάναν καμπούλι. Σκοτώνοντας ο Καραϊσκάκης, σκούργιασαν τα ντουφέκια τους, στόμωσαν τα σπαθιά τους. Τότε είδαμεν πόσα δράμια ζυάζει ο καθείς."

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 154

ΤΟ ΕΠΑΙΞΑ 7 !
ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΚΑΛΑ !
ΤΟ 6 - ΕΙΝΑΙ SEXY !!!!
ANTΕ ΓΕΙΑ - ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ,
ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ,
ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ !!!!!

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 153

  


ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΣΚΑΣΩ !!!


ΠΙΑΤΑ ΠΟΛΛΑ ΘΕ ΝΑ ΣΠΑΣΩ !!!!

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 151

Α)ΑΦΕΛΕΙΑ ΕΦΗΒΙΚΗ-ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΝΗΛΙΚΗ-ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ-ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΕ ΟΥΣΙΑ !


 Β) ΕΙΤΕ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ,ΕΙΤΕ ΟΧΙ-ΖΟΥΜΕ Σ'ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ- ΜΕ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ !


 Γ) ΑΦΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΦΑΝΤΑΖΕΙ ΜΑΚΡΙΑ,ΟΤΑΝ ΘΑ ΤΗΝ ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ,ΘΑ'ΝΑΙ ΠΙΑ ΑΡΓΑ ! ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΝΟ ΞΕΡΕΤΕ ΝΑ ΛΕΤΕ,ΜΑ ΣΑΝ ΣΑΣ ΠΛΗΞΕΙ ΚΑΙΡΙΑ,ΤΟΤΕ ΠΙΑ ΘΑ ΚΛΑΙΤΕ !


 Δ) ΕΘΕΣΑ ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ,ΣΤΗΝ ''ΗΘΙΚΗ'' ΜΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΚΑΤΑΣΧΕΤΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ'ΧΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΑΞΙΑ ! ΑΥΤΑΡΧΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ,ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΩ,ΠΑΡΑΦΡΟΝΕΣ ΚΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΣΟΥ ΛΕΩ !

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 150

ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ,
ΓΙΑ ΜΕΤΡΑ ΔΡΑΣΤΙΚΑ ;;;;


---------' Είσαι απαισιόδοξος πολύ!'
---------  Εγώ ;
και όχι το σενάριο το φρικτό ;;;;
Όταν η Greenpeaceεπί χρόνια ,
μιλούσε για την καταστροφή των πυρηνικών,
μιλούσε στο λήθαργο των λαών !
-----Μα τί μπορούν να κάνουν οι λαοί ; (με ρωτά το ταίρι)
--------Σε τί κόσμο φέραμε τα παιδιά μας ; (της απαντώ;)
-------Τί μπορούν να κάνουν οι λαοί ; (επιμένει αυτή) 
-------ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ(ΚΑΘΑΡΙΖΑΝ) ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ,
ΑΠ'ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ !!!!  

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 149

Δίχως θλίψη και οργή,
κάποιες λέξεις πρόστυχα,
γλιστράνε στο χαρτί !
Εμείς να είμαστε καλά
και άσε τους άλλους,
ύμνο να κάνουν τα σκατά !


Ακούγοντας τον tom waits

να ψιθυρίζει στιχάκια




του bukowski,




έδιωξα την σκηνή,




που πλησίαζε την μνήμη !


'' Ήταν η θεοφοβούμενη κοινωνία,


που σταυροκοπιόνταν,


σαν άκουσε την λέξη ,πως γαμιόνταν !''


(Τί πιο φυσιολογικό,


να γαμιέσαι,


ακόμη και αυτό τον καιρό!)


Άλλο όμως θεωρώ,


αισχρό,χυδαίο και βλαβερό !


ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ !


Δεν είναι άθλιος,


μόνο αυτός που το λέει,


μα και αυτός που το δέχεται,


ούτε ξέρει τί του φταίει !


Χάθηκαν αγάπες,φιλίες,ζωές,


από κάτι τέτοιες κατινιές !!!






Τέλειωσε τo μελάνι,


 στη στιγμή.........


Αρχίζει να καταφτάνει ,


η όμορφη σκηνή !!!! 

Ο βοσκός των προβάτων (Fernando Pessoa)

Με τον ίδιο τρόπο που πλένουμε το κορμί μας, θα έπρεπε να
 πλένουμε και το πεπρωμένο μας, να αλλάζουμε ζωή, όπως αλλάζουμε ρούχα – όχι για λόγους επιβίωσης, όπως κάνουμε όταν τρώμε ή κοιμόμαστε, μα με εκείνο το σεβασμό που έχουμε σαν τρίτοι απέναντι στον εαυτό μας.

Υπάρχουν ποιητές που είναι τεχνίτες
Και δουλεύουν τους στίχους
Όπως οι μαραγκοί το ξύλο!

Τι λυπηρό να μην ξέρεις ν’ ανθίζεις!
Να ‘χεις να βάζεις στίχο σε στίχο, όπως αυτός
Που χτίζει έναν τοίχο
Και βλέπει αν στέκει καλά
Και τον γκρεμίζει αν δεν είναι έτσι!

Αλλά, το μόνο έργο τέχνης είναι η Γη μας
Που αλλάζει, και πάντα η ίδια είναι και πάντα ωραία…

Το σκέφτομαι, όχι όπως ο οποιοσδήποτε σκέφτεται,
Αλλά όπως αυτός που αναπνέει.
Κοιτάζω τα λουλούδια και γελάω…
Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνουν ούτε κι εγώ αν τα καταλαβαίνω.
Γνωρίζω όμως ότι η αλήθεια μαζί τους και μαζί μου είναι
Στην κοινή μας θεότητα
Που μας αφήνει να φύγουμε, να ζήσουμε για τη Γη,
Ευτυχισμένοι στα χέρια τις εποχές να σηκώνουμε
Ν’ αφήνουμε τον άνεμο να μας αποκοιμίζει
Και στα όνειρά μας, όνειρα να μην έχουμε.

Όποιος έχει λουλούδια ανάγκη τον Θεό δεν έχει.

. Πεσσόα

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 148

Είναι μερικοί άνθρωποι μοχθηροί !
Το βλέπεις άλλωστε και στην μορφή !
Είναι οι ίδιοι που χλευάζουν,
την οποιαδήποτε δουλειά 
και σαν γυρίσουν σπίτι,
πλένουν και σιδερώνουν,
χεσμένα βρακιά !!!


     .................


Ωραίο αυτό που είπε ο 'ΔΗΜΗΤΡΗΣ' σήμερα ,
στην εκπομπή της ΕΡΑ ΣΠΟΡ 'ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ' !


- '' Άκου ρε Λευτέρη ,τί μου λέει ο 'άλλος'.....
- ' Τί δουλειά κάνεις ;'
- '' Ξεγεννάω κότες ρε !
Άμα έχεις καμμία,
φέρ'την να στην ξεγεννήσω !!!!''


χαχαχαχαχαχαχαχα............................


Αν έχεις χιούμορ.....................................


*****ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ............
''ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΦΟΥΣΤΕΣ !
ΕΛΑΤΕ ΣΤΟΝ ΠΕΡΑΙΑ,
ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΤΙΣ ΧΟΥΦΤΕΣ !!!''


χεχεχεχεχεχεχεχε...................................................




**************************
 Ξαφνικά ,
όλοι ανακάλυψαν την 'γη' !
Αλλά τα 'πρόβατα',
πάντα θα πάνε στην σφαγή !


**************************


ΣΤΙΧΑΚΙΑΣ 7
ΚΑΡΔΙΤΣΑ

Η ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΔΑΡΟΥΣΑ !!!!!

Ένας τύπος πηγαίνει σε ένα pet shop αποφασισμένος να αγοράσει το πιο
περίεργο ζώο που θα βρεί.
Μετά τη σχετική συννενόηση με τον υπάλληλο ο τελευταίος του προτείνει
ένα εξωτικό ιγκουάνα.
- Αααα, ιγκουάνα μέχρι και η πεθερά μου έχει πάρει, τί άλλο έχετε;
- Έχουμε επίσης και αυτόν τον απίθανο σκίουρο ο οποίος πλένει πιάτα!
λέει ο υπάλληλος.
- Καλή φάση, σκέφτεται ο τύπος, αλλά έχω πλυντήριο σπίτι οπότε μάλλον
αχρείαστος θα μου είναι. Τίποτα άλλο;
Έπειτα απο αρκετή ώρα καταλήγουν στο πιο εξωτικό ζώο του καταστήματος,
μία σαρανταποδαρούσα που μιλάει!
Ενθουσιασμένος ο τύπος τρέχει στο σπίτι όπου και τακτοποιεί το ζωάκι
σε μια πολυτελή γυάλα με τα νεράκια της, το φαγάκι της και τα σχετικά.
Στο καπάκι όμως δέχεται τηλέφωνο απο φίλο για μπίρες στο κοντινό
μπαράκι. Στρέφεται λοιπόν στην σαρανταποδαρούσα για την πρώτη
επικοινωνία:
- Θα πάω δίπλα για μπίρες, είσαι μέσα;
Μούγκα η σαρανταποδαρούσα
- Εσένα μιλάω ρε! Θα έρθεις για μπίρες; συνεχίζει ενοχλημένος.
Τάφος η σαρανταποδαρούσα.
- Λοιπόν εγώ πάω εσύ θα χάσεις ...
- Ακουσα ρε μαλάκα, άκουσα, τα παπούτσια δένω!!!!

NISPELL !!!!!

 ΑΝΕΚΔΟΤΟ ,ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ !!!

Ένας 40άρης οικογενειάρχης ψωνίζει στο σούπερ μάρκετ. Κάποια στιγμή παρατηρεί μια εντυπωσιακή ξανθιά και ασυναίσθητα τη χαζεύει. Η ξανθιά του γυρίζει το βλέμμα. Την ξανακοιτάζει πιο έντονα, τον κοιτάζει και αυτή. Aυτό τραβάει κάμποση ώρα και αποφασίζει να της μιλήσει:
- "Συγνώμη", της λέει, "μήπως γνωριζόμαστε;"
- "Βέβαια", του απαντάει. "Ένα από τα παιδιά μου είναι δικό σας!"
Ο τύπος σαστίζει, σκέφτεται και ξαφνικά θυμάται τη μοναδική φορά που απάτησε τη γυναίκα του. Τη ρωτάει λοιπόν:
- "Μήπως είστε εκείνη η στριπτιζέζ που είχανε καλέσει σε ένα μπάτσελορ πάρτυ στην Πεύκη πρόπερσι την άνοιξη και είχαμε καταλήξει να κάνουμε άγριο σεξ στην κουζίνα; Μου είχατε δέσει τα χέρια με χειροπέδες και μου χώσατε και ένα καρότο στον κ....!
Συνοφρυωμένη αυτή του απαντάει:
- Όχι, είμαι η φιλόλογος του γιου σας... 

Φιλολογικό Φροντιστήριο Σύγχρονο - Καρδίτσα : Νίκος Καζαντζάκης - Μια συνέντε...

Ο/Η dimitris σας έστειλε ένα σύνδεσμο για ένα ιστολόγιο:

TΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ-ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ-Η ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ !!!!

Ιστολόγιο: Φιλολογικό Φροντιστήριο Σύγχρονο - Καρδίτσα
Ανάρτηση: Νίκος Καζαντζάκης - Μια συνέντευξη του 1957
Σύνδεσμος: http://sygxrono-karditsa.blogspot.com/2011/02/1957.html

--
Από το Blogger
http://www.blogger.com/

Ο χρήστης kardslotenet σας έστειλε ένα βίντεο: "Illinois Blues -Skip James 1931 (Soul of Man)"

ΘΑ ΠΑΩ,ΕΙΠΕ.ΣΤΗΝ ΑΛΑΜΠΑΜΑ ! ΝΑ ΜΙΛΩ ΣΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ Κ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΟΥ ΑΝΤΑΜΑ ! ΝΑ ΜΕ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ,Ν'ΑΚΟΥΩ BLUES,NA MHN ME NOIAZEI TI SYMBAINEI,ΑΘΗΝΑ Κ ΤΟΥΛΟΥΖ !!! Illinois Blues -Skip James 1931 (Soul of Man)
© 2011 YouTube, LLC 901 Cherry Ave, San Bruno, CA 94066

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 147

Όμορφα θλιμμένα μάτια,
σκιά της άνοιξης,
πεσμένα στάχυα !
Σακάτης χρόνος σας κυνηγά,
την σκέψη σας η άβυσσος,
λαίμαργα ρουφά !
Στο κενό η ανησυχία !
Γεράσατε με μια αγωνία !
Ελπίζατε σε πολλά,
πιστεύατε σε λίγα !
Γνωρίσατε την χαρά,
αγνοήσατε το στίγμα !!!

ΣΚΟΡΠΙΕ ΣΚΕΨΕΙΣ 146

Αντρώθηκε το θάρρος 
μιας καταπιεσμένης κοινωνίας !
Στην άσφαλτο το βάρος
μιας ανελέητης μανίας !
Και τι μας έμεινε από τα συντρίμια ;
Πως να ζήσουμε με αυτά τα αγρίμια ;
          
               ........................
 
Χαθήκαμε σε σκέψεις........
που γίναν πράξεις !
Δεν έπρεπε να τους πιστέψεις........
φρόνιμο θα ήταν,
τον δρόμο τους να φράξεις !

            .....................
 
Ύπνος βαθύς,
στο όνειρό σου,
έτρεμε η γης......
και ξύπνησες θολά......
ένα χέρι παγωμένο
ένιωσες να σ'ακουμπά !

      ....................................
 
Δεν φοβάσαι την φωτιά που πλησιάζει....
Δεν λυπάσαι την ματιά που δάκρυα στάζει..........
Αναστεναγμός ο τελευταίος..............
Ο πνιγμός  σου ήταν ο πιο ωραίος !


    ...........................


Θλίψη και γέλιο μαζί,
χάραξαν την μνήμη !
Η φρίκη και η λογική,
τάραξαν την λίμνη !

"Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία"

Εξαιρετικό άρθρο !

Δεν μπορώ να σκεφτώ,

πώς αλλιώς θα μπορούσε,

τόσο σύντομα και απλά,

κάποιος να εκφραστεί,

για την παρακμή που βιώνουμε !

(Eυχαριστώ την φίλη, που μου το έστειλε !) 

 

Του Φώτη Γεωργελέ (Εditorial στην Αthens Voice)

"Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα. Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό.
Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο. Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά.
Μπράβος... πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος.

Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο.
Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν.
Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια,
πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις,
χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική
καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική
εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.

Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά.
Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς.
Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους.
Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες.
Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου. Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν. Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους.
Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος.
Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ.
Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας. Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι.

Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι. ΚΔΟΑ.
(Κτηνώδης δύναμη ογκώδης ανοησία.

Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες.
Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους
στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες.
Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες. Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία. Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον.
Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί. Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν.
Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο.
Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις..
Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα. Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων.
Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα. Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.
Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%.

Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ' οίκον. Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης
θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία.
Ένας γάμος, τώρα πριν να 'ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν.

Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife. Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται..
Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας.
Εννοούν escort συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητεςτης κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι. Γιοι εισηγμένων.
Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.

Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ
της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα. Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια.
Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο;

Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση. 5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί; Εσένα ο μπαμπάς σου
δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας; Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου,
έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν.

Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η Ελλάδα, αδιόριστη
πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ? το μπαλκόνι.

Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα.

Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια
που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά.
Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ. Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις.

Συμπληρώνω:

Πού είναι η άλλη Έλλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας.
Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος. Η Ελλάδα του αντοπάριστου
(βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!!!) αθλητισμού,
της ευγενούς αμίλλης και του θαυμασμού του καλού καγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής
και της εξέλιξης. Η Ελλάδα του μέτρου. της μετριοφροσύνης και της σύνεσης.
Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί.

Μόνο που είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο.
Αυτό το 95% χρεωκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%.

Ανακαλύψτε το, αποκαλύψτε το, διαδόστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε το....

Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας.."